รอจนกู้เจียเหรินหายดีและกลับจากโรงพยาบาลมาได้สักพัก สวี่ฉางเซี่ยถึงได้ขออนุญาตสกุลกู้เรื่องที่ตัวเองจะเดินทางกลับเมืองหางโจวก่อนกำหนด
เธออ้างว่าการเรียนของตัวเองตามไม่ทัน จึงต้องรีบกลับไปโรงเรียนเพื่อกลับไปทบทวนบทเรียน
พอสกุลกู้ได้ยินว่าเป็นเรื่องการเรียนก็ไม่ขัดขวาง เพราะสำหรับสวี่ฉางเซี่ยแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ทางสกุลกู้จัดการพาสวี่ฉางเซี่ยขึ้นเครื่องบินกองทัพที่บินจากเป่ยเฉิงไปหางโจวโดยเฉพาะ เพื่อความปลอดภัยยิ่งขึ้น
วันที่สวี่ฉางเซี่ยออกเดินทางจากเป่ยเฉิง เฉินเยี่ยนชวนไม่ได้มาส่ง แต่เลขาหวูมาแทน
เลขาหวูบอกว่าในวันนั้นเอง เฉินเยี่ยนชวนมีนัดพบกับสกุลจี้พอดี
สวี่ฉางเซี่ยเองก็ยังไม่รู้จะเผชิญหน้ากับเฉินเยี่ยนชวนอย่างไร การที่เขาไม่มาส่งทำให้เธอโล่งอกขึ้นเสียอีก
ตอนกลับถึงหางโจว โจวเหนิงมารับที่สนามบิน
จดหมายจากบ้านของสวี่ฉางเซี่ยเพิ่งส่งมาจากเมืองอวี๋เฉิงได้ไม่กี่วัน ตัวคนก็ตามกลับมาเสียแล้ว สวี่ฟางเฟยกับสวี่จิ้นดีใจจนไม่รู้จะว่าอะไรดี
ตั้งแต่สวี่ฉางเซี่ยออกจากหางโจวตอนตรุษจีนจนถึงวันกลับ ผ่านไปเกือบเดือนเต็ม และอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์โรงเรียนก็จะมีการสอบประจำเดือนพอดี สวี่ฟางเฟยกับสวี่จิ้นจึงไม่เอือมระอาอะไร ต่างคิดว่าเธอกลับมาเพราะใกล้ช่วงสอบ
กลับถึงบ้านแล้ว สวี่ฉางเซี่ยไม่รีบกลับโรงเรียน เธอไม่ได้ตามธุรกิจของบ้านมาเกือบเดือนแล้ว
ด้วยการดูแลของฉินเหลียงเชิง สุขภาพของลู่เฟิงดีขึ้นกว่าก่อนที่เธอจะออกเดินทางมาก ช่วยทำงานเบา ๆ ได้แล้ว
สวี่ฉางเซี่ยยังไม่วางใจเรื่องสุขภาพของลู่เฟิง วันรุ่งขึ้นหลังกลับถึงบ้านจึงพาเขาไปตรวจซ้ำที่โรงพยาบาลด้วยตัวเอง หมอบอกว่าฟื้นตัวได้ดีทุกอย่าง เธอถึงได้วางใจ
ร้านที่เจียงเย่าช่วยหาให้ตั้งแต่ปลายปีซึ่งอยู่แถวตลาดสด ก็ทำการค้างามขึ้นทุกที โดยมีเสี่ยวจางกับสวี่ฟางเฟยสองคนดูแลร้านขายผัก ธุรกิจบริการส่งผักสดถึงบ้านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนยิ่งยุ่งมากขึ้น