เจียงเหยียนกลอกตา
【เจ้าเล่ห์จริง ๆ แสร้งทำเป็นอะไร หลินชิงหย่าต้องบอกนายไปนานแล้วแน่ว่าฉันแต่งงานกับลู่เฉิงโจว】
【ชอบแสดงนักใช่ไหม งั้นฉันก็เล่นด้วยสักหน่อย】
“ท่านประธานเจียง คุณไม่ได้บอกฉันเองหรือคะว่า ต่อไปถ้าเจอคนตระกูลเจียงให้แกล้งทำเป็นไม่รู้จักกัน ในเมื่อตระกูลเจียงไล่ฉันออกจากบ้านและตัดขาดกับฉันแล้ว ฉันจะอยู่กับใครหรือทำอะไร ก็ไม่ต้องให้คุณมายุ่งหรอกค่ะ”
พอเจียงเหยียนพูดจบ บรรยากาศในงานก็ฮือฮาขึ้นมาทันที ทุกคนต่างซุบซิบกัน
“ที่แท้ข่าวลือข้างนอกก็เป็นเรื่องจริง ตระกูลเจียงไล่ลูกสาวปลอม ๆ ออกจากบ้าน แถมยังตัดขาดกันจริงด้วย”
“นี่มันแย่ยิ่งกว่าหมาซะอีก เลี้ยงลูกสาวมาตั้งยี่สิบกว่าปี ต่อให้ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ก็ต้องมีความผูกพันกันบ้าง จะไล่ก็ไล่ ตัดขาดก็เอาเลย ตระกูลเจียงขาดข้าวสักมื้อจนต้องไล่ลูกบุญธรรมด้วยหรือไง”
“คงไม่ใช่เพราะขาดข้าวหรอก น่าจะกลัวลูกสาวแท้ ๆ ไม่พอใจมากกว่า”
เจียงเทาฟังคำพูดเหล่านั้นแล้วโกรธจนหน้าเขียว
แต่เพราะมีคนอยู่ในงานมาก เขาจึงต้องรักษาหน้าตาและภาพลักษณ์เอาไว้ ทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้
ไม่อย่างนั้นเขาคงตบลูกบุญธรรมอกตัญญูคนนี้ต่อหน้าทุกคนไปแล้ว
ถึงเขาจะเป็นคนไล่เธอออกจากบ้าน แต่ก็เลี้ยงเธอมาตั้งยี่สิบสามปี เธอกล้าดียังไงมาทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าคนอื่น!
หลินชิงหย่ากัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนรีบปรี่เข้าไปหาเจียงเหยียน
จากนั้นก็จงใจพูดเสียงดังว่า “เจียงเหยียน พ่อแม่ฉันเลี้ยงเธอมาตั้ง 23 ปี จะใจร้ายไล่เธอออกจากบ้านได้ยังไง ยิ่งไม่มีทางพูดเรื่องตัดขาดกันแบบนั้น เธอใส่ร้ายคนที่เลี้ยงดูเธอมาทำไม”