“ตอนนี้พูดได้แล้วกระมัง?”
หลังคลายหางออกจากตัว เมื่อเห็นสีหน้าของอาหยวนกลับมาเป็นปกติขึ้นบ้างแล้ว ฮูซูซูจึงเอ่ยถามอีกครั้ง
นางอยากรู้นักว่าสหายรักหมายตาบุรุษคนใด
อย่ามองว่าอาหยวนเงียบขรึมไม่พูดไม่จา แต่จิตใจของนางสูงส่งยิ่งนัก ก่อนหน้านี้บุรุษจากเผ่าหูจิ้งจอกมากมายต่างตามเกี้ยวนาง
แต่นางไม่เคยแม้แต่จะชายตามอง คิดไม่ถึงว่าคราวนี้เมื่อรวมเผ่าเข้าด้วยกัน นางกลับหมายตาบุรุษขึ้นมา
คงไม่ได้หมายตาหูเสือหรอกกระมัง?
หากเป็นเช่นนั้น นางมิขาดทุนแย่หรือ!
ประการแรก คนงามถึงเพียงนี้กลับถูกเผ่าอื่นพาตัวไป
แต่นางไม่ใช่คนหัวโบราณเสียหน่อย!
หากอาหยวนหมายตาหูเสือจริง และหูเสือผู้นั้นก็ดีกับนาง นางก็ทำได้เพียงปล่อยมือ
อย่างไรเสีย ตั้งแต่เริ่มรวมเผ่า นางก็คิดถึงปัญหาเช่นนี้ไว้แล้ว
เมื่อหลายเผ่ามารวมกัน ย่อมต้องมีคนที่ถูกตาต้องใจกันบ้าง
เรื่องเช่นนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ หากฝืนเข้าไปขัดขวาง กลับจะเป็นอุปสรรคต่อการรวมเผ่า
“ข้าจะพูดแล้วนะ เจ้าอย่าโกรธล่ะ!”
ใบหน้าของอาหยวนยังคงแดงระเรื่อ เสียงของนางเบาจนมีเพียงฮูซูซูที่อยู่ใกล้ ๆ เท่านั้นจะได้ยิน
เห็นอาหยวนเหลือบตามองอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ใบหน้าก็เจือความเขินอาย แถมยังบอกให้นางอย่าโกรธ
ฮูซูซูจึงรู้ทันทีว่าท่าไม่ดีแล้ว
ดูท่าอาหยวนจะหมายตาหูเสือเข้าจริง ๆ
“ข้าจะโกรธเรื่องอะไรล่ะ พูดมาเถอะ ข้าจะช่วยดูให้!”
อาหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างหนักแน่น
“ซูซู ข้าหมายตาหมอผีแล้ว ข้าอยากเป็นสตรีของเขา!”
อาหยวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าคำพูดนั้นกลับทำให้ฮูซูซูแทบสมองระเบิด