“หนึ่งเค่อ……ไม่ใช่ นับจากตอนที่พวกเขาลงมือ อาจไม่ถึงครึ่งเค่อด้วยซ้ำ!”
“หัวหน้าสถาบันถังพูดไม่ได้ล้อเล่นจริง ๆ พวกเขาเอาชนะรุ่นพี่ตู้ได้ภายในเวลาสั้นขนาดนี้จริง”
“พลังชีวิตของพวกเขาแค่ผู้ใช้พลังระดับห้าจริงเหรอ? เมื่อกี้ฉันเห็นชัดเลยว่าไอ้คนนั้นหนึ่งหมัดกระเด็นรุ่นพี่เชาไปเลย”
ทั่วทั้งสนามประลอง เสียงซุบซิบดังขึ้นไม่เว้นช่วง ผู้ฝึกจำนวนไม่น้อยยังมีสีหน้าเชื่อไม่ได้ค้างอยู่บนใบหน้า
ในสถาบันนี้ ไม่เคยขาดผู้มีพรสวรรค์ที่สู้ข้ามขั้น ผู้ที่ขึ้นไปอยู่บนทำเนียบผู้มีพรสวรรค์ ล้วนล้วนแต่เป็นผู้ที่สู้ข้ามขั้นได้ทั้งสิ้น
แต่ต่อหน้าต่อตาพวกเขา หน่วยสาขากลับทำได้อย่างสะอาดฉับพลัน ชนะผู้แข็งแกร่งบนทำเนียบผู้มีพรสวรรค์ของสถาบันหลักไปต่อหน้า ช่างน่าขนลุกเหลือเกิน
เทียบกับความดูถูกเมื่อก่อน ตอนนี้ไม่มีใครกล้ามองข้ามหน่วยจากวิทยาลัยสาขานี้อีกแล้ว แม้ทุกคนจะเป็นเพียงผู้แข็งแกร่งระดับห้าก็เถอะ พลังที่พวกเขาแสดงออกมา มากพอจะได้รับความเคารพจากทุกคนแล้ว
“ป้า! เห็นไหม พวกเขาชนะ!”
ตวนมู่อวี้ฮุยได้สติกลับมา ใบหน้าตื่นเต้น เต็มไปด้วยความตกใจ
แม้เขาจะยืนอยู่ฝ่ายถังเหยียน แต่ก็ไม่เคยกล้าหวังถึงผลจบแบบนี้ ท้ายที่สุด ช่องว่างระหว่างสองฝ่ายห่างกันเกินไป แต่ใครจะไปคิดว่า หน่วยจากวิทยาลัยสาขานี้จะทำได้จริง
“อืม เห็นแล้ว”
ตวนมู่เยียนอวิ๋นพยักหน้าเบา ๆ ดวงตางามส่องประกายวิบวับ หัวใจที่แขวนลอยก็ได้กลับลงมาในที่สุด
แท้จริงเธอยังกังวลว่าขงอู่จะยืมโอกาสครั้งนี้ ดึงถังเหยียนลงจากตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยสาขา จึงได้แวะมาดูจากไกล ๆ ไม่คิดว่าหน่วยในสังกัดของเด็กสาวคนนี้จะทำผลงานได้ขนาดนี้
“เอ๊ะ ขงเจาไปไหน? เมื่อกี้ยังโวยวายเสียงดังอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
ตวนมู่อวี้ฮุยกวาดสายตามองรอบ ๆ แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของขงเจา ก็รู้สึกงงงวย เขายังอยากดูสีหน้าของไอ้คนนั้นตอนนี้อยู่เลย
“กลับไปเถอะ ช่วงนี้เธออย่าได้เบามือ ฝึกฝนให้หนักหน่วง อย่าไปเสียหน้าแบบพวกนั้นอีกนะ”
ตวนมู่เยียนอวิ๋นทิ้งประโยคเรียบ ๆ ไว้แล้วเดินจากไป
“ผมไม่เสียหน้าขนาดนั้นหรอก”