"ดูเหมือนการรับรู้ของพลังจิต จะเฉียบคมขึ้นตามระดับขั้นที่เพิ่มขึ้น"
สวีอวี้พึมพำเบาๆ ภายในขอบเขตพลังจิตของเขา แม้แต่เสียงแผ่วเบาของเศษน้ำแข็งที่ร่วงหล่นในมุมมืด ก็ไม่มีทางรอดพ้นการรับรู้ของเขาไปได้ เขายังสามารถทะลุผ่านกระแสน้ำในแม่น้ำใต้ดิน ตรวจจับเส้นทางว่ายของฝูงปลากลายพันธุ์ในที่ลึกได้อีกด้วย
การเปลี่ยนแปลงละเอียดอ่อนเช่นนี้ ทำให้เขามั่นใจว่า ไม่ว่าจะเป็นผู้ใช้พลังหรือผู้ใช้พลังจิต ขอบเขตขั้นสามล้วนเป็นจุดเปลี่ยนเชิงคุณภาพที่แท้จริง
ก่อนหน้านี้ ต่อให้เป็นระดับสูงสุดของขั้นสอง ก็ยังมีขีดจำกัด ไม่อาจหลุดพ้นจากร่างกายธรรมดา แต่ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ขั้นสาม ก็เรียกได้ว่าเป็นเส้นทางเหนือมนุษย์อย่างแท้จริง
ไม่แปลกที่กลุ่มอำนาจใหญ่ๆ จะให้ความสำคัญกับผู้แข็งแกร่งขั้นสามถึงเพียงนี้ ถึงขั้นทุ่มทรัพยากรบ่มเพาะอย่างหนัก ส่วนคนอย่างหลี่เจี้ย ถึงกับยอมตัดอนาคตตัวเอง เพื่อเบียดเสียดเข้าไปอยู่ในระดับขั้นสามให้ได้ แม้เขาอาจหยุดอยู่ที่ขั้นสามไปตลอดชีวิต แต่มันก็มากพอจะทำให้เขามีที่ทางในปราการ
หลังจากปรับตัวเข้ากับขอบเขตใหม่ได้แล้ว สวีอวี้จึงพิจารณาพื้นที่ลานราบนี้อีกครั้ง สายตาจับจ้องไปที่ซากกระดูกขนาดมหึมานั่นอย่างเลี่ยงไม่ได้
ก่อนหน้านี้ เขาแค่รู้สึกว่าซากกระดูกนี้ไม่ธรรมดา มีไอพลังที่หลงเหลือแผ่กระจายจางๆ แต่ตอนนี้ เมื่อมองด้วยการรับรู้ระดับขั้นสาม กลับเห็นเส้นสายสีฟ้าหม่นบางเบาพันเกี่ยวอยู่ทั่วซากกระดูก ถ้าไม่ใช่เพราะพลังจิตที่เฉียบคมของเขา เกือบจะตรวจจับได้ยาก
"หรือว่า นี่คือพลังงานที่ปนเปื้อนแร่ผลึกเยือกแข็ง?"