ถังเหยียนยืนอยู่บนชานชาลาด้านหน้า กวาดสายตาช้า ๆ ไปยังกลุ่มผู้เรียนเบื้องล่าง เสียงใสดังขึ้นช้า ๆ: "ที่เรียกประชุมวันนี้ จะประกาศเรื่องสำคัญเกี่ยวกับการพัฒนาซากภพหลุมหลบภัยหมายเลข 83"
"เข้าใจว่าพวกเจ้ายังไม่ทราบ ซากภพแห่งนี้ถูกประเมินเป็นทรัพยากรซากภพระดับสอง ต่อจากนี้จะมีกลุ่มอำนาจต่าง ๆ เข้ามาตั้งรกรากมากขึ้น สถาบันยุทธ์ของเราก็จะเพิ่มการพัฒนาพื้นที่นี้"
ได้ยินดังนั้น ฝูงชนที่แต่เดิมยังงุนงงพลันตื่นเต้นขึ้นมา ผู้มีพรสวรรค์รุ่นเยาว์แต่ละคนดวงตาลุกวาวด้วยความเร่าร้อน
เขตระดับสอง!
แม้จะเป็นเขตชายขอบของซากภพเหมือนกัน แต่เมื่อเทียบกับซากภพทั่วไป ซากภพระดับสองให้ทรัพยากรมากกว่าอย่างน้อยสิบเท่า สมุนไพรวิเศษไม่ถึงกับมีอยู่ทั่วไป แต่ก็ไม่ใช่แบบธรรมดาเทียบได้
สำหรับผู้มีพรสวรรค์ที่ต้องการสะสมทรัพยากรเพื่อฝึกฝนและทะลวงขีดจำกัด นี่เป็นข่าวดีอย่างยิ่ง
แต่หลังจากตื่นเต้น ก็มีคนนึกขึ้นได้ว่า เขตระดับสองหมายถึงระดับอันตรายที่สูงกว่า เกรงว่าจะพบเจออสูรซากระดับราชันด้วยซ้ำ
สำหรับพวกเขา นี่เป็นการทดสอบที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน
และต่างจากคนส่วนใหญ่ ผู้มีพรสวรรค์อย่างเซี่ยซื่อที่มาจากกลุ่มอำนาจใหญ่ กลับมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันที
เวลานี้ กองทัพสกุลเหลียงอยู่แค่หน้าปราการที่ปลายอุโมงค์ ซากภพระดับสองมีมูลค่าสูงมาก กลุ่มทุนสกุลเหลียงไม่ยอมปล่อยมือง่าย ๆ แน่ ระหว่างสถาบันยุทธ์กับสกุลเหลียง คงเลี่ยงไม่พ้นที่จะเกิดความขัดแย้ง
กลุ่มอำนาจของพวกเขา ในสายตาพลเมืองปราการถือเป็นบุคคลใหญ่โต แต่ต่อหน้าสองยักษ์ใหญ่นี้ กลับดูเล็กน้อยไปถนัดตา
ยิ่งไปกว่านั้น หากเกิดความขัดแย้งขึ้นจริง กลุ่มอำนาจเบื้องหลังพวกเขายังเอาตัวรอดได้ยาก ถึงขั้นทั้งปราการอาจเผชิญการรื้อปรับโครงสร้างใหม่
ทว่า ถังเหยียนไม่ได้อธิบายเรื่องเหล่านี้ อำนาจควบคุมปราการมีผู้บริหารระดับสูงของสถาบันจัดการ แม้แต่เธอยังไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย ไม่ต้องพูดถึงผู้เรียนเหล่านี้เลย
ถังเหยียนยกมือขึ้น โถงใหญ่กลับมาเงียบอีกครั้ง เธอพูดต่อ แจงรายละเอียดขั้นตอนถัดไป