ไม่นานนัก ร่างหนึ่งก็เดินเร็วเข้ากระโจม นั่นคือบิดาของหลินเจา: หลินเนี่ยน
ตั้งแต่หลินเจาได้รับสถานะศิษย์แกนหลัก ฐานะของหลินเนี่ยนก็พลันสูงขึ้น แม้ในตระกูลหลินจะยังมีผู้อาวุโสห้าและปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตอีกสามท่าน แต่หลินเนี่ยนก็กลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดเบื้องหน้าของตระกูลหลินในหลุมหลบภัยหมายเลข 83
"คุณหนูรอง"
หลินเนี่ยนโค้งกายคารวะ หลังงอเล็กน้อย ท่าทีเคารพ
แม้ตระกูลหลินจะมีสถานะสูงล้ำในปราการ แต่ต่อหน้าเหลียงเสี่ยวชิน เขาก็ไม่กล้าทำตัวยโสแม้แต่น้อย
"ได้ยินว่าพวกเธออยากยึดเส้นแร่คืน?"
สีหน้าของเหลียงเสี่ยวชินกลับมาเป็นปกติแล้ว วางมาดผู้อยู่เหนือกว่า สายตากวาดมองอีกฝ่าย เอ่ยเรียบๆ ว่า "ระหว่างทางที่ฉันมา ดันพบเส้นแร่สองแห่งแห่งหนึ่งคือเส้นแร่เพลิงอัคคี คุณภาพดีเลิศ สูงกว่าเส้นแร่ที่พวกเธอครอบครองตอนนี้รวมกันหลายเท่า"
ร่างของหลินเนี่ยนสั่นสะท้าน ลมหายใจพลันหนักหน่วงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เขารู้ดีว่า หลังจากเรื่องคราวก่อน สถาบันยุทธ์จงใจกดดันตระกูลหลิน ตอนนี้แม้ในมือจะยังมีเส้นแร่อยู่หลายแห่ง แต่ผลผลิตยังห่างไกลไม่พอรักษาสถานะของตระกูลหลิน
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าภายในสามปี สถานะของตระกูลหลินในปราการจะถูกกลุ่มอำนาจอื่นยึดไป
แต่หลินเนี่ยนก็รู้ว่า คุณหนูรองผู้นี้ไม่มีทางใจบุญสุ่มให้ผลประโยชน์เช่นนี้เปล่าๆ เขาสูดลมหายใจลึก กล่าวอย่างเคารพว่า "เชิญคุณหนูรองสั่งการ"
"เธอเป็นคนฉลาด"
เหลียงเสี่ยวชินพอใจท่าทีของเขามาก ไม่พูดอ้อมค้อม กล่าวตรงๆ ว่า "ฉันต้องการให้ไอ้หนูนั่นตกค้างในซากภพตลอดกาล ไม่มีวันได้กลับมา"
"คุณหนูรองหมายถึง... สวีอวี้?"
ม่านตาของหลินเนี่ยนหดวูบ นึกถึงภารกิจครั้งก่อน ใบหน้าซีดขาว
แม้ตระกูลหลินจะไร้ผู้สูงสุด แต่ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตหลายท่านก็ยังมีสายตาพอตัว
เบื้องหลังสวีอวี้คือคุณครูจู หากรู้ข้อนี้แต่แรก ตระกูลหลินไม่มีวันกล้าเข้าไปยุ่ง
ตอนนี้ เหลียงเสี่ยวชินทั้งที่รู้ภูมิหลังอีกฝ่าย ยังคิดจะปลิดชีวิตเขาหรือ?
เหลียงเสี่ยวชินพยักหน้าเล็กน้อย จ้องมองหลินเนี่ยนด้วยสายตาสงบ ไม่เร่งเร้า คล้ายรอการตัดสินใจของเขา