"ซี้ด!"
ความเจ็บปวดจากการถูกตีกลับในห้วงจิต และความเจ็บจากแผลที่หน้าอก ทำให้ตรงหน้าเขามืดมิดลงชั่วขณะ
โชคยังดีที่อสูรซากหนูเหมืองตัวนี้ดูจะใช้แรงเฮือกสุดท้ายตอบโต้ ครั้งเดียวพลาดเป้า ร่างใหญ่ก็กระแทกพื้นดังสนั่น แขนขากระตุก เลือดไหลทะลักจากแผลที่คอไม่หยุด ดูท่าคงอยู่ได้อีกไม่กี่อึดใจ
เขาไม่ลังเล กลืนแก่นสัตว์อสูรซากเม็ดนั้นลงท้อง ฝืนทนกับความเจ็บปวดสุดขีดที่แทบจะหมดสติ กัดฟันแน่น
เดิมทีแก่นสัตว์นี้เขาเก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉิน หากจำเป็นต้องใช้เงิน ก็จะเอาไปขายให้เฒ่าหวาง แลกเงินมาใช้แก้ขัด
แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว การมีชีวิตรอดคือสิ่งสำคัญที่สุด!
[ดูดซับพลังงาน +20]
[พลังงานที่แปลงได้: 20.6]
แก่นสัตว์ละลายทันทีที่เข้าปาก พลังงานร้อนแรงสายหนึ่งพลุ่งขึ้นจากท้องของเขาอย่างรวดเร็ว
สวีอวี้ไม่ลังเล แปลงพลังงาน 5 หน่วยเป็นพลังชีวิต ชั่วพริบตาถัดมา พลังงานอุ่นวาบสายหนึ่งไหลผ่านทั่วร่าง หน้าอกของเขารู้สึกชาเย็นแทรกซ่าน
เขาสะกดกลั้นอาการปวดหัว ก้มลงมอง เห็นเนื้อที่หน้าอกกำลังสมานตัวขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เมื่อครู่เขายังกังวลกับอาการบาดเจ็บของร่างกาย แต่พอได้เห็นผลลัพธ์จากการเพิ่มพลังชีวิตด้วยตาตัวเอง ความกังวลในใจก็กลายเป็นความดีใจเกินคาดในพริบตา
ทว่า ไม่ทันได้สัมผัสความรู้สึกอย่างละเอียด สายพลังงานอุ่นนั้นก็หายไปแล้ว แต่บาดแผลก็ยังไม่หายสนิทดี
เห็นได้ชัดว่า พลังชีวิตเพียงน้อยนิดนี้ ยังห่างไกลเกินกว่าจะฟื้นฟูบาดแผลสาหัสบนร่างของเขาได้
สวีอวี้กัดฟัน แปลงพลังงานเพิ่มอีก 5 หน่วย พลังงานอุ่นพลุ่งขึ้นอีกครั้ง บาดแผลสมานตัวเร็วขึ้น ท่ามกลางเนื้อที่พลิกตัว ราวกับมีเข็มและด้ายนับไม่ถ้วนกำลังเย็บเส้นใยกล้ามเนื้อที่ฉีกขาด
ทั้งก่อนทั้งหลังรวมแล้วไม่ถึงนาที บาดแผลน่าเกลียดน่ากลัวแต่แรกก็ฟื้นฟูจนสมบูรณ์ แม้แต่รอยแผลเป็นก็ไม่เหลือไว้
ก่อนหน้านี้ สวีอวี้รู้เพียงว่าทุกครั้งที่แปลงพลังชีวิตจะฟื้นกำลังขึ้นมา ไม่เคยคิดเลยว่า พลังชีวิตจะมีความสามารถฟื้นฟูบาดแผลได้รุนแรงถึงเพียงนี้