"ทำไมยังไม่พออีก?"
เหลียงเสี่ยวเจี๋ยสีหน้าหม่นหมอง เบื้องหน้าเขาลอยลูกแก้วใสแวววาวขนาดเท่ากำปั้น
เวลานี้ ภายในลูกแก้วใสรวมตัวเป็นเส้นโลหิตนับไม่ถ้วน แต่เส้นโลหิตเหล่านั้นกลับไม่สามารถกระตุ้นอักขระบนนั้นได้อย่างสมบูรณ์ ราวกับพร่องอะไรไปเสมอ
ชายชุดขาวด้านหลังก็มีสีหน้าเคร่งเครียด คล้ายสงสัย
ภายใต้การโจมตีของคลื่นอสูรสองระลอกก่อน แนวป้องกันบาดเจ็บล้มตายหนักหน่วงแน่นอน เมื่อรวมกับผู้แข็งแกร่งระดับห้าอีกสิบคน ตามหลักแล้ว พลังงานน่าจะเพียงพอ
"หรือค่ายกลมีปัญหา?"
ชายชุดขาวพึมพำเสียงเบา
อย่างไรเสียก็เป็นค่ายกลที่วางไว้เมื่อหลายปีก่อน ภายหลังยังถูกอสูรซากระดับราชันโจมตี ย่อมเสียหายบ้าง
"เป็นไปไม่ได้ หยางเฉิงเจ๋อเพิ่งตรวจสอบ แกนกลางค่ายกลสมบูรณ์ดี ต่อให้มีปัญหาเล็กน้อย ก็ไม่คลาดเคลื่อนถึงเพียงนี้"
เหลียงเสี่ยวเจี๋ยส่ายหน้า สีหน้าแปรปรวน
ครั้งนี้เขาทุ่มเทไปมาก ถึงขั้นสละผู้แข็งแกร่งระดับห้าสิบคนกับผู้แข็งแกร่งระดับสี่อีกกลุ่ม หากไม่อาจสำเร็จตามแผน ราคาที่ต้องจ่ายนี้เขาแบกรับไม่ไหว
"สัตว์โลหิตหยุดทำไม?"
เหลียงเสี่ยวเจี๋ยกวาดตามองฟ้าไกลนอกปราการ เห็นแนวป้องกันเงียบงันเช่นนี้ ในใจยิ่งกระวนกระวาย
หากคลื่นอสูรยังโจมตีต่อไป ก็จะยังมอบพลังงานให้ไม่ขาดสาย ค่ายกลก็มีโอกาสกระตุ้นเต็มที่ ทว่าเมื่อชะงักงันเช่นนี้ แผนของเขาก็ตกอยู่ในทางตันอย่างไม่ต้องสงสัย