ไอ้หนูนี่มันทำได้ยังไงกัน?
แววตาของอินทรีภูผาเต็มไปด้วยความประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม แค่อดทนได้นานขนาดนี้ก็เหลือเชื่อแล้ว แต่ไม่เพียงเท่านั้น เขายังไม่ยอมแพ้ต่อแรงปะทะของพลังงานในสระโลหิต แถมยังดูเหมือนกำลังชี้นำการหลอมรวมพลังงานนี้อย่างแข็งขันอีกด้วย
ในห้องลับ สายตาอันร้อนแรงของผู้อาวุโสห้าก็พลันแข็งค้าง จ้องเขม็งไปที่แสงสีแดงที่ทวีความเข้มขึ้นเรื่อยๆ บนร่างของสวีอวี้ในม่านแสง รวมถึงคลื่นพลังประหลาดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา
"ไม่ชอบมาพากล... เขาไม่ได้แค่ต้านทาน แต่กำลังหลอมรวม?"
เสียงที่แฝงด้วยความไม่อยากเชื่อดังมาจากข้างๆ
"หลอมรวม? เป็นไปได้ยังไง!"
ผู้อาวุโสอีกคนก็ร้องออกมาด้วยความตกใจไม่แพ้กัน
พลังงานของสระรวมปราณแปรโลหิตนั้นรุนแรงปานใด แม้แต่ผู้ใช้พลังระดับห้า เมื่อลงสระครั้งแรกก็ยังทำได้แค่หวังว่าจะทนได้นานที่สุด ไม่กล้าแม้แต่จะคิดหลอมรวม
แต่เด็กหนุ่มคนนี้ กลับใช้พลังชีวิตของผู้ใช้พลังระดับสี่ หลอมรวมพลังโลหิตอันบ้าคลั่งนั้นในสระโลหิตอย่างแข็งขัน
นี่มันเกินกว่าความเข้าใจเรื่องพรสวรรค์ของพวกเขาไปแล้ว ราวกับพลิกกฎธรรมชาติ!
เมื่อมองแสงสีแดงที่แผ่รอบตัวสวีอวี้ อินทรีภูผากลับรู้สึกเย็นวาบในใจ ไอ้หนูนี่ เป็นแค่ผู้ใช้พลังระดับสี่จริงๆ หรือ?
ร่างกายที่แข็งแกร่งนี่ เกรงว่าแม้แต่อสูรซากระดับสี่ยังเทียบไม่ติดเลยกระมัง?
"ไม่ไหวแล้ว พลังงานเยอะเกินไป!"
เดิมทีสวีอวี้ตั้งใจจะทนให้นานที่สุด แต่เมื่อเขาหมุนเวียนพลังชีวิตเพื่อหลอมรวม พลังงานบ้าคลั่งในสระโลหิตก็ยิ่งทะลักเข้าสู่ร่างกายเร็วขึ้น เขาสัมผัสได้ถึงเสียงเส้นลมปราณที่แทบจะทนไม่ไหว ราวกับจะถูกพลังงานร้อนแรงนี่ฉีกเป็นเสี่ยงๆ ทุกเมื่อ
แต่พลังงานที่มหาศาลขนาดนี้ ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปก็สิ้นเปลืองเกินไป
สวีอวี้กัดฟัน แอบกระตุ้นพลังแห่งการกลืนกินเล็กน้อย กลืนกินพลังงานร้อนแรงที่ทะลักเข้าสู่ร่างกายอย่างเงียบเชียบ
[ธาตุอาหารปฐม +1]
[ธาตุอาหารปฐม +1]
[...]
"พรวด!"
ในห้องลับ ผู้อาวุโสคนหนึ่งแทบจะพ่นเลือดเก่าออกมา เขากลั้นใจขยี้ตา ตัวเองเห็นอะไร?