"ท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่วเรียกพบพวกเรางั้นหรือ?"
ลู่โจวใจสั่นสะท้าน แต่ไม่แสดงออกมามากนัก เขามองเห็นความสงสัยของเพื่อนร่วมทีมสามคน และเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยให้พวกเขา กล่าวว่า "ไปกันเถิด ไปถึงก็รู้เอง"
ทั้งสี่คนเดินตามอาจารย์ผู้มาส่งข่าว ผ่านถนนในที่มั่น ไม่นานก็มาถึงโถงอภิปรายที่ตั้งอยู่ใจกลางที่มั่น ข้าง ๆ อาคารหิน
ภายในโถง หลิ่วเยี่ยนนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน รอบกายไร้ซึ่งกลิ่นอายอันทรงพลังแผ่กระจาย แต่กลับทำให้คนทั้งสี่ที่เข้ามารู้สึกถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็น
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลินหร่านเห็นทั้งสี่เข้ามา ในดวงตางามพลันฉายแววประหลาด
"ศิษย์คารวะท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่ว ผู้อาวุโสหลิน"
ทั้งสี่ไม่กล้าชักช้า รีบโค้งตัวทำความเคารพ
หลินหร่านประจำการอยู่ที่ที่มั่น ได้รับมอบหมายตำแหน่งผู้อาวุโสของสถาบัน คนทั้งหลายย่อมรู้จักดี
ท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่วยกมือขึ้นเล็กน้อย หมายให้ทุกคนลุกขึ้น สายตากวาดไปยังทั้งสี่คน พยักหน้าให้หลินหร่าน
"ที่เรียกพวกเธอมา ก็เพื่อถามว่า การสำรวจครั้งนี้ของพวกเธอไปถึงพื้นที่ราวห้าร้อยลี้ หลังจากเผชิญอสูรซากระดับราชัน พวกเธอรอดกลับมาได้อย่างไร?"
หลินหร่านเข้าใจเจตนา ไม่รอช้า เอ่ยถาม
โดยปกติแล้ว หลังจากหน่วยศิษย์กลับถึงที่มั่น จะต้องส่งมอบแผนที่และทรัพยากรที่สำรวจได้โดยเร็วที่สุด เพื่อแลกเป็นแต้มผลงาน หน่วยของพวกเขาสำรวจได้ไกลที่สุดในหมู่ศิษย์ และทำเครื่องหมายขอบเขตกิจกรรมคร่าว ๆ ของอสูรซากระดับราชันสามตนไว้อย่างชัดเจนบนแผนที่
แต่สิ่งที่หลินหร่านสนใจไม่ใช่สิ่งนี้ หากแต่เป็นบันทึกการสำรวจที่กล่าวถึงการถูกอสูรซากระดับราชันตนหนึ่งเข้าโจมตี
ผู้แข็งแกร่งระดับห้าทั้งสามคนต่างลังเลอยู่บ้าง ลู่โจวลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กัดฟันกล่าว "ตอนนั้น แรดเขียวนอเดี่ยวอสูรตนนั้นไล่ต้อนพวกเราจนมุม พวกเราจนปัญญา จึงได้แต่ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ..."
"โอ้?"
หลินหร่านหรี่ตาลงนิดหนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่ลู่โจว แววตาฉายคลื่นอารมณ์บางอย่าง
"ใครมาช่วยพวกเธอ?"
หลิ่วเยี่ยนย่อมทราบดีว่าหลินหร่านสนใจจุดไหน จึงถามตรง ๆ