"สัตว์เดรัจฉาน เธอกล้าทำลายสมุนไพรวิเศษของฉัน!"
สีหน้าเซียวเฉินเฟิงเปลี่ยนไปฉับพลัน เสียงคำรามดังก้องดั่งฟ้าร้อง ชั่วขณะนั้นก็ไม่มีเวลาสนใจสวีอวี้ ร่างพุ่งทะยานออกไป พลังชีวิตอันมหาศาลหลั่งไหลดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากสู่เห็ดหลินจือเปลวเพลิง พยายามสกัดกั้นเปลวเพลิงสีชาดนั้น
ตามการเคลื่อนไหวของเขา คลื่นฝ่ามือมาถึงก่อนทั้งที่ออกทีหลัง ฟาดลงบนเปลวไฟสีชาดนั้นอย่างแรง
"ตูม!"
เปลวไฟที่แผดเผาความร้อนแรงสูงถูกฟาดแตกกระจาย ระเบิดเป็นประกายไฟสีชาดแดงทั่วฟ้า ราวกับดอกไม้ไฟสาดกระเซ็น
เซียวเฉินเฟิงแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ยังดีที่ตอบสนองรวดเร็ว หากไม่เช่นนั้น เห็ดหลินจือต้นนี้คงถูกทำลายไปกว่าครึ่ง!
ทว่าในจังหวะที่เขาแหงนหน้ามองขึ้นไปด้วยสายตาเกรี้ยวกราด รูม่านตาก็หดตัวลงฉับพลัน เปลวไฟก้อนหนึ่งขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วในรูม่านตา
ต่างจากเปลวไฟก้อนก่อน ครั้งนี้เปลวไฟกลับเป็นสีทอง สว่างจ้าดุจตะวันร่วงหล่น อุณหภูมิสูงกว่าเปลวสีชาดหลายเท่า!
ไอ้สัตว์ปีกขนฟูนั่น ยังรู้จักใช้การลวงโจมตีอีกหรือ? นี่ต่างหากคือไม้ตายที่แท้จริง!
แต่ว่า กลิ่นอายของฝ่ายนั้นด้อยกว่าอสูรซากระดับราชันอย่างชัดเจน มันมีสติปัญญาเช่นนี้ได้อย่างไร?
เซียวเฉินเฟิงไม่มีเวลาคิดละเอียด รีบซัดเงาฝ่ามือออกไปทันที ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ พุ่งใส่ลูกไฟสีทองที่พุ่งลงมาพร้อมเสียงหวีดหวิว
"พรึ่บ!"
ทว่า ครั้งนี้เงาฝ่ามือยังไม่ทันเข้าใกล้เปลวทอง ก็สลายหายไปในพริบตาราวกับแผ่นน้ำแข็งบางถูกแสงอาทิตย์แผดเผา ราวกับเปลวทองสามารถเผาผลาญได้แม้กระทั่งพลังชีวิต
เซียวเฉินเฟิงสะท้านใจ กัดฟัน เร่งพลังลมปราณอีกครั้ง ถึงจะสลายลูกไฟทองคำนั้นได้อย่างเสียไม่ได้ ทว่า สุดท้ายแล้วยังเสียเวลาไปชั่วขณะ เปลวไฟอีกสองสามหยดก็กระเซ็นลงบนใบของเห็ดหลินจือเปลวเพลิง
ใบของเห็ดหลินจือที่มีคุณสมบัติไฟแท้ๆ กลับส่งเสียง "จื่อล่า" เบาๆ ควันเขียวลอยขึ้นมา ถูกเผาจนเป็นรอยไหม้ดำหลายแห่งในพริบตา