“ชีพจรปราณแห่งเดียว กลับมีอสูรซากระดับราชันถึงสองตน?”
สวีอวี้มีแววตาหนักแน่น ไม่ได้บุ่มบ่ามลงมือ แต่ซ่อนตัวเงียบ ๆ หลังหินผาใหญ่ริมลำธาร กลั้นลมหายใจและรวบรวมสมาธิ
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของอสูรซากสองตนที่เหนือกว่าอสูรซากระดับห้าอย่างมาก เขาจึงตระหนักว่าข้อมูลเกี่ยวกับซากภพที่ฟังจากคนอื่น เป็นเพียงส่วนเสี้ยวของความน่าสะพรึงกลัวเท่านั้น!
แค่ชีพจรปราณแห่งเดียว กลับมีอสูรซากระดับราชันมาปักหลักถึงสองตน แถมอสูรซากระดับห้าที่ขวางปากทางเข้าหุบเขายังดูเหมือนเคยมีส่วนร่วมในการเผชิญหน้าที่นี่ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใดจึงถูกขับไล่ออกไป
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานเขายังได้ยินความเคลื่อนไหวแปลก ๆ ดังมาจากทางนี้ ชัดเจนว่าเกิดจากการต่อสู้ของอสูรซากระดับราชันทั้งสองตน
ในชีพจรปราณนั้นซ่อนสมบัติล้ำค่าชนิดใดไว้กันแน่ ถึงได้ดึงดูดให้อสูรซากระดับราชันสองตนต่อสู้กันหลายวัน ไม่มีใครยอมถอย
สวีอวี้ยื่นศีรษะออกไป จ้องมองลึกเข้าไปในชีพจรปราณ ขณะพินิจอย่างละเอียด ก็เห็นราง ๆ ว่าท่ามกลางแสงวิญญาณล้ำลึกดูเหมือนมีลำแสงหลากสีส่องประกาย แต่ร่างมหึมาเยี่ยงภูเขาบดบังทัศนวิสัยส่วนใหญ่ไว้ มองเห็นเพียงรัศมีหรุบหรู่แค่เสี้ยวเดียว
“ยังมีเวลาอีกวัน รอก่อนเถอะ”
สวีอวี้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ระงับแรงกระตุ้นในใจไว้ ตั้งใจจะเฝ้าดูสถานการณ์ไปก่อน
ด้วยความเร็วของเขา ผ่านระยะยี่สิบสามสิบจ้าง ไปกลับใช้เวลาเพียงสามห้าลมหายใจ แต่เขาไม่กล้าเสี่ยง และยังสงสัยว่าอสูรซากระดับราชันทั้งสองทะเลาะกันเรื่องอะไร
[ดูดซับพลังงาน +10]