"พี่แมว คนนั้นเป็นใคร คุณเคยเห็นไหม"
โจวซานกดเสียงถาม แต่ไม่กล้าชี้นิ้วไปทางคนผู้นั้นอย่างบุ่มบ่าม
แมวเจ็ดส่ายหน้าช้า ๆ สีหน้าเคร่งเครียด
แม้จะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่แค่ดูท่าทีของฉู่หงจงและนักล่าสัตว์คนอื่น ๆ ที่มีต่อชายชุดขาวก็พอจะรู้ว่า คนผู้นี้ลึกล้ำเกินหยั่งถึง
เมื่อกลุ่มคนสิบคนเดินเข้ามาใกล้ ทุกคนจึงเห็นชัดว่า ชายชุดขาวมีใบหน้าหล่อเหลา ดูอายุไม่เกินยี่สิบต้น ๆ
อายุยังน้อย แต่กลับสามารถทำให้คนอย่างฉู่หงจงยอมเดินตามหลังได้ นับว่าน่าทึ่งยิ่งนัก
อย่างไรก็ตาม สำหรับนักล่าสัตว์ในเขตนอก ยิ่งกองกำลังจากปราการแข็งแกร่ง โอกาสรอดชีวิตของพวกเขาก็ยิ่งมากขึ้น
ดังนั้น เมื่อเห็นขบวนกำลังเช่นนี้ ท่าทีกระวนกระวายใจของทุกคนก็ค่อย ๆ สงบลง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง
บางที พวกเขาอาจพึ่งพาภารกิจนี้ หาเงินค่าตอบแทนก้อนโตได้จริง ๆ หรืออาจถูกผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นมองเห็นค่าและพาเข้าปราการ
ท่ามกลางสายตาจับจ้องนับคู่ ร่างอร่ามเงาหนึ่งก้าวออกมาจากกองกำลังปราการอย่างช้า ๆ เธอมีคิ้วตาเรียบเย็น โบกมือบอกให้ผู้ใช้พลังในเขตนอกเข้าไปลงทะเบียนแจ้งชื่อและระดับพลังชีวิต
ส่วนพวกเขาถนัดอะไรบ้าง เธอไม่ถามแม้แต่ครึ่งคำ
บางที ในสายตาของผู้แข็งแกร่งในกองกำลังนี้ นักล่าสัตว์เขตนอกที่เป็นแค่ผู้ใช้พลังขั้นหนึ่ง ก็คือไส้ศึกเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องรู้ถึงข้อดีของพวกเขา
เหล่าผู้แข็งแกร่งในเขตนอกเข้าไปลงทะเบียนกันทีละคน สีหน้าแฝงความเคารพยำเกรง พรั่นหวาดไม่กล้าแสดงความไม่เคารพออกมาแม้แต่น้อย
ความเคลื่อนไหวที่นี่ยังดึงดูดความสนใจจากผู้ลี้ภัยจำนวนมาก พวกเขาต่างเขย่งเท้า มองลอดมาแต่ไกล ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อผู้แข็งแกร่งและความอิจฉาตาร้อน
ในแดนรกร้างแห่งนี้ แค่มีชีวิตอยู่ก็ยากเย็นแสนเข็ญ มีเพียงผู้แข็งแกร่งที่มีพลังชีวิตมหาศาลเช่นนี้เท่านั้น ที่กล้าก้าวเข้าสู่แดนร้าง
คนประเภทนี้ ทุกครั้งที่กลับมา จะนำทรัพยากรที่พวกเขาเฝ้าฝันถึงกลับมาด้วย
ผ่านไปราวหนึ่งเค่อ สี่สิบหกผู้ใช้พลังเขตนอกลงทะเบียนเสร็จสิ้น หญิงสาวคนนั้นเก็บสมุดบันทึกในมือ หันกลับเดินมุ่งหน้าไปยังปราการ เห็นได้ชัดว่าเธอจะไม่ตามกองกำลังเข้าไปในแดนร้าง