"เธอคงรู้ดี กลุ่มอำนาจที่ส่งผู้แข็งแกร่งระดับหกมาจัดการเขา ต้องมีปรมาจารย์คุมทัพอยู่เบื้องหลัง?"
"……"
ได้ยินคำนี้ เซี่ยซื่อก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟัน พยักหน้าหนักแน่น: "ตาเฒ่า ท่านคงไม่ได้กลัวขึ้นมาหรอกนะ?"
เซี่ยจิ้งอวิ๋นตะลึงงัน เจ้าเด็กนี่ไม่กลัว กลับย้อนหากระตุ้นเขาซะงั้น?
ใครสอนไอ้หนูขี้เก๊กคนนี้?
ต้องเป็นพ่อมันแน่ รอกลับไปก่อนเถอะ จะสั่งสอนมันให้เข็ด!
"บังอาจ!"
เซี่ยจิ้งอวิ๋นโกรธจนขำ ยกมือขึ้นเคาะหน้าผากเซี่ยซื่อดังป๊อก "ฉันเคยผ่านศึกใดมาบ้าง? จะกลัวแค่ปรมาจารย์กระจอก ๆ งั้นหรือ?"
"ไอ้โง่ เรื่องนี้มันพิกล และตัวตนของเธอกับหนูหลินเจาก็เป็นที่รู้กันดี เธอคิดว่าพวกมันกล้าลงมือใกล้ปราการ จะไม่มีแผนสำรอง?"
"ถะ ถ้าอย่างนั้นจะทำอย่างไร? จะยืนดูอยู่เฉย ๆ ให้พี่อวี้..."
เซี่ยซื่อถูกเคาะจนเสียวฟัน แต่ยังคงยืดคอแข็งขืน
"ไอ้เด็กโง่!"
เซี่ยจิ้งอวิ๋นแทบกลั้นคำหยาบไม่อยู่ ต่อให้ไม่รู้ตัวตนของอีกฝ่าย เขาก็เดาออกว่าเมื่อต้องออกหน้า ตระกูลเซี่ยก็จะถูกดึงลงน้ำไปด้วย
ทว่า เมื่อเห็นสีหน้าร้อนรนและดื้อดึงของหลานชาย ในใจก็ถอนหายใจ
ช่วงนี้ การเปลี่ยนแปลงของเซี่ยซื่อนั้น เขาเห็นแก่ตา และรู้สึกชื่นใจยิ่งนัก และสาเหตุที่เขาเปลี่ยนไป ก็เกี่ยวเนื่องกับสมาชิกในหน่วยของหนูซูหลายคน
"อีกฝ่ายไม่ได้ลงมือฆ่าทันที แสดงว่าสวีอวี้ยังมีประโยชน์สำหรับพวกมัน ตราบใดที่เขายังมีมูลค่า ก็ไร้ห่วงเรื่องชีวิตไปก่อน"
"มูลค่า?"
เซี่ยซื่อสีหน้าขรึมลง นั่นมันเพื่อนฉัน ไอ้ขาแข็งที่ฉันหมายตาไว้!
"เลิกกังวลไร้สาระ กลับไปถามที่สถาบันเถอะ"
เซี่ยจิ้งอวิ๋นโบกมือ กล่าว
สถาบัน?
เซี่ยซื่อเบิกตากว้าง ใช่แล้ว!
พี่อวี้ถูกสถาบันคัดเลือกพิเศษเข้ามา และตอนนี้ก็เป็นสมาชิกหน่วยอันดับหนึ่งของกระดานผลงาน หากเขาเป็นอะไรไป ด้วยนิสัยปกป้องลูกน้องของสถาบัน ย่อมไม่มีทางนั่งดูดาย!
"ตาเฒ่า ฉันนี่ตาฝาดจริง ๆ ถึงได้มีตาจอมป่วนอย่างท่าน!"
เซี่ยซื่อหันหลังวิ่งพรวดออกนอกประตู ปากร้องตะโกน เกือบทำให้ท่านปู่เซี่ยอดใจไม่ไหว จับมันกลับมาโบยสักยก