"ตู้ม!"
สวีอวี้วางแผ่นเกล็ดไว้ตรงหน้า ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว หมัดขวาพุ่งออกไปอย่างแรง หมัดทะลวงอากาศ เกิดเสียงสนั่นหวั่นไหว กระแทกลงบนแผ่นเกล็ดอย่างจัง
ชั่วพริบตา แผ่นเกล็ดราวกับถูกกระสุนปืนใหญ่ยิงเข้าใส่ ปลิวกระเด็นออกไปทันที กระแทกกำแพงจนเกิดหลุมลึก
จากด้านนอกก็มีเสียงร้องตกใจของสวีเยว่ดังขึ้นมา
สีหน้าสวีอวี้เปลี่ยนไป ก้าวยาวๆ ออกไป เก็บแผ่นเกล็ดขึ้นมา กวาดตามองดู แผ่นเกล็ดไม่ได้แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ อย่างที่เขาคิด แต่ตรงจุดที่ถูกกระแทก กลับมีรอยหมัดที่ยุบลึกลงไปประมาณหนึ่งนิ้ว
นี่มันเกล็ดของอสูรซากระดับห้าเชียวนะ ต่อให้เป็นผู้ใช้พลังระดับสี่ขั้นสูงสุดโจมตีเต็มแรง ก็ยังไม่แน่ว่าจะทิ้งร่องรอยอะไรไว้ได้
ถึงแม้จะเป็นเพราะเมื่อลอกออกมาแล้ว เกล็ดอาจมีความสามารถในการป้องกันลดลงไปบ้าง แต่เขากลับสามารถทิ้งรอยหมัดไว้ได้ง่ายๆ แค่นี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าพลังของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพอย่างก้าวกระโดด
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้ เมื่อเก็บแผ่นเกล็ดแล้ว ก็รีบก้าวไปอยู่ข้างๆ สวีเยว่
"พี่ ไม่เป็นไรนะ?"
ยังไม่ทันที่เขาจะอ้าปากพูด สวีเยว่ก็มองเขาด้วยความห่วงใย เต็มไปด้วยความกังวล
เมื่อมองดูรูทะลุที่ถูกอัดแตกในห้องด้านหลัง สีหน้าสวีอวี้ก็ดำมืดลง เดิมทีเขาก็ติดแผ่นเกล็ดไว้แน่นหนาดีแล้ว ใครจะรู้ว่าพลังมันรุนแรงถึงเพียงนี้ ถึงกับกระเด็นแผ่นเกล็ดออกไป พลอยทำกำแพงพังไปด้วย
"พี่ไม่เป็นไรหรอก เมื่อกี้มีพัฒนาการ เลยลองทดสอบพลังดู เผลอมือนิดหน่อย"
สวีอวี้กระแอมหนึ่งครั้ง มองไปที่แม่สวีและคนอื่นๆ ที่ได้ยินเสียงแล้วตามมา อธิบายอย่างเก้อเขิน