สวีอวี้ซ่อนตัวหลังลำต้นขรุขระ แผ่นหลังแนบชิดเปลือกไม้เย็นเยียบ ตอนนี้สมาธิทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดด้วยแสงดำที่เพิ่งผ่านไป
มันเร็วกว่าที่ตาคนธรรมดาจะตามทัน หากพลังจิตของเขาไม่เหนือกว่าคนทั่วไป เกรงว่าคงไม่อาจรู้ถึงต้นตอของการโจมตีนี้
"เหล็กในของผึ้ง!"
เสียงเย็นชาของซูหลิงซีดังมา
สวีอวี้หันกลับไป ก็เห็นสมาชิกหน่วยรักษาการณ์ชายหนวดครึ้มร่างกำยำ ตอนนี้กองอยู่กับพื้นเหมือนกระสอบเก่า กลางหน้าอกปักด้ามหนามกระดูกสีดำขนาดเท่าแขนผู้ใหญ่
หนามกระดูกเปล่งประกายเย็นยะเยือก ตรงปลายมีของเหลวเขียวข้นหยดลงช้า ๆ ส่งกลิ่นคาวเน่าเสียดแทงชวนคลื่นไส้ ชัดเจนว่ามียาพิษร้ายแรง
สวีอวี้รูม่านตาหดตัว หากเมื่อครู่เขาเคลื่อนไหวช้ากว่านี้สักครึ่งเสี้ยว ตอนนี้คงถูกแทงทะลุไปพร้อมกับชายหนวดครึ้มแล้ว
เวลานี้ สามวัยรุ่นจากสถาบันยุทธ์ อาศัยสัญชาตญาณอันเฉียบคมและประสบการณ์ต่อสู้โชกโชน หาจุดซ่อนตัวได้อย่างรวดเร็ว
ซูหลิงซีซ่อนหลังพุ่มไม้หนาทึบ เผยให้เห็นเพียงดวงตาใสเย็นชาคู่หนึ่ง จับจ้องทิศทางที่แสงดำพุ่งมา
เบื้องหน้าเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน ต้นไม้สูงเสียดฟ้า กิ่งก้านไขว้ประสาน เป็นกำแพงธรรมชาติสีเขียว หนาจนแทบมองไม่เห็นเบื้องหลัง ไม่รู้เลยว่ามีภัยร้ายแรงใดซ่อนอยู่
ส่วนสมาชิกหน่วยรักษาการณ์ที่ยังรอดสามคน ตอนนี้ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ไร้สีเลือด แม้แต่มือที่ถือปืนยังสั่นเทาด้วยความกลัวเกินประมาณ
สีหน้าพวกเขาเผยความหวาดกลัวลึกซึ้ง เพราะชายหนวดครึ้มที่ถูกสังหารในพริบตา หากเทียบฝีมือแล้วนับว่าดีกว่าพวกเขา ขนาดเขายังอ่อนแอถึงเพียงนี้ หากเจอการโจมตีกะทันหันเช่นนี้ ผลลัพธ์ของพวกเขาก็ไม่ต้องเดา
ชั่วขณะ เงามัจจุราชเหมือนมีรูปร่าง ปกคลุมจิตใจพวกเขา
สวีอวี้หรี่ตา พลังจิตแผ่กระจายออกไปอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าสู่ป่าทึบที่น่าขนลุกเบื้องหน้า