ผู้อาวุโสห้าสีหน้าบึ้งตึงราวกับน้ำนิ่ง กวาดตามองทะเลสาบแมกมาครั้งหนึ่ง ยืนยันว่าไม่มีกลิ่นอายของอสูรซากแล้ว ร่างก็เคลื่อนไหว พริบตาเดียวก็ไปถึงหน้าปากอุโมงค์ที่ไหม้ดำนั่น
ทะลุผ่านม่านแมกมาที่ไหลริน ก็ยังคงเห็นร่องรอยกระบี่ที่หลงเหลืออยู่ใกล้ ๆ เลือนราง ในใจของเขาอดไม่ได้ที่จะวาบเย็นเยือก
รอยพวกนี้ชัดเจน แน่นอนว่าไม่ใช่สิ่งที่หลินต้าชงทิ้งไว้!
แถมในรอยกระบี่นี้ยังแฝงกลิ่นอายที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี
เป็นนังสารเลวนั่นจริง ๆ เหรอ?
เธอกล้าปรากฏตัวที่นี่?
รอบตัวผู้อาวุโสห้าแผ่กระจายไอเย็นยะเยือก แทบอยากจะจับตัวหลินหร่านมาสอบสวนให้รู้เรื่อง
เธอก็แค่ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตกระจอก ๆ เอามาจากไหนถึงกล้าบุกเข้ามาในนี้?
เพื่อหลินเวยเวยจริง ๆ หรือว่าหันไปเข้ากับสถาบันยุทธ์ แล้วเอาข้อมูลลับของตระกูลหลินไปขาย?
"ผู้อาวุโสห้า รอยกระบี่ปราณนี้ หรือจะเป็นฝีมือหลินหร่าน?"
ผู้แข็งแกร่งระดับหกคนหนึ่งดูก็เห็นรอยกระบี่นี่แล้ว ร่มเงาหนักอึ้งฉายบนใบหน้า
ผู้อาวุโสห้าไม่ตอบ ฝืนกดความเดือดดาลที่พลุ่งพล่านในอกลง สายตากวาดมองไปทั่ว
อุโมงค์ไหม้ดำตรงนี้ เกือบจะถูกแมกมาถมเต็มแล้ว แต่ดูจากรอยแล้ว อุโมงค์แม้จะแคบแต่ก็พอให้คนผ่านได้ แถมดูสภาพโดยรอบ รกกว่าอุโมงค์ที่พวกมันเข้ามาตอนแรกอย่างชัดเจน เห็นได้ว่าความโกรธของอสูรซากทะลวงขอบเขตเกือบเทลงมาที่อุโมงค์นี้หมด
นั่นก็คือ หลินหร่านพาคนเข้ามาที่นี่จริง ๆ และยังไปยั่วโทสะอสูรซากทะลวงขอบเขตนั่น สุดท้ายยังมีหวังสูงว่าจะถอยออกไปได้ทั้งตัว?
ในหัวผู้อาวุโสห้าผุดความคิดนับไม่ถ้วน แต่ละอย่างยิ่งทำให้สีหน้าเขาหมองลง
"ไป ส่งข่าวให้เหลาชีทันที ให้กำลังหลักตระกูลหลินรีบมายังเขตนี้ ค้นให้ทีละนิ้ว เจอตัวหลินหร่านให้ส่งข่าวหาฉันทันที"
ผู้อาวุโสห้าสูดลมหายใจลึก แทบจะกดความโกรธในใจไม่อยู่แล้ว ตะคอกออกมา
ได้ยินดังนั้น ผู้แข็งแกร่งระดับหกสองคนไม่กล้ารีรอ พยักหน้าแล้วรีบถอยไปตามอุโมงค์ขาเข้า
การมาครั้งนี้ แม้จะไม่ได้เจออสูรซากทะลวงขอบเขตที่น่าสิ้นหวังนั่น แต่พวกเขาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของหยาดวิเศษอุกกาบาต ยิ่งทำให้พวกเขาโกรธจัดคือ หยาดวิเศษอุกกาบาตมีความเป็นไปได้สูงว่าจะถูกคนอื่นได้ไปแล้ว