"ด้วยพลังของฉันตอนนี้ ต่อให้เป็นอสูรซากระดับสองขั้นสูงสุด ก็สู้ซึ่งหน้าได้"
สวีอวี้พึมพำในใจ การเติบโตของพลังเช่นนี้เหนือกว่าผลจากการเพิ่มค่าพลังชีวิตเพียงอย่างเดียวมาก
เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะผลจิตสุริยันชำระไขกระดูกและปรับโครงสร้างกระดูก จนร่างกายได้รับการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐาน
และเขายังรู้สึกได้ว่า ภายในร่างกายเหมือนมีพลังความร้อนแฝงยังคงไหลเวียนอย่างช้าๆ ในส่วนลึกของเส้นลมปราณ เห็นได้ชัดว่าพลังงานของผลจิตสุริยันหนึ่งผลยังไม่ถูกหลอมจนหมด ยังมีส่วนหนึ่งไหลเวียนอยู่ระหว่างกระดูกและข้อต่อ บำรุงเส้นเอ็นและกระดูก ราวกับกำลังสะสมการเปลี่ยนแปลงในระดับที่ลึกกว่า
สวีอวี้กวาดตามองกิ่งไม้ บนนั้นไม่มีผลไม้เหลืออยู่แล้ว แต่กิ่งก้านยังคงมีลายสีทองแดงจางๆ ปรากฏ เห็นได้ชัดว่ายังไม่เหี่ยวเฉา
บางทีหากให้เวลาเพียงพอ ต้นผลจิตสุริยันนี้จะออกผลอีกครั้ง
เพียงแต่เวลานั้นเกรงว่าต้องนับเป็นสิบปีหรือนานกว่านั้น
เมื่อสายตาตกลงบนนกสีชาดตัวน้อย ก็พบว่ามันกำลังเอียงคอมองเขา เหมือนสงสัยว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงทำท่าทางประหลาด
ตัวเขาแค่กินผลไม้ไปหนึ่งผล เส้นลมปราณทั่วร่างเกือบถูกเผาจนมอด แต่เจ้านี่กลับกลืนไปสองผล หน้าตาเฉย แม้แต่ขนก็ไม่ไหม้สักเส้น แถมทั่วร่างยังแดงดั่งหยกไฟ เปล่งประกายอ่อนโยน
"ทำไมตัวไม่ใหญ่ขึ้นสักหน่อย?"
สวีอวี้สำรวจนกสีชาดตั้งแต่หัวจรดเท้า อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปจิ้มหัวกลมๆ ของมัน
หลังจากพบกันครั้งก่อน นกสีชาดตัวน้อยก็ตัวใหญ่ขึ้นหลายเท่า แต่ครั้งนี้ เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าเจ้านี่คล่องแคล่วกว่าเดิม มีแสงสีแดงเรืองรองทั่วร่าง แต่ขนาดตัวกลับไม่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน
นกสีชาดเอียงคอ ร้องเบาๆ สะบัดปีก ก็เกิดเงาสีแดงฉีกผ่านอากาศ ร่างที่เดิมขนาดไม่ถึงครึ่งเมตร ขยายใหญ่ขึ้นในพริบตาจนเกือบหนึ่งจั้ง ดั่งนกยักษ์เพลิง กางปีกทั้งสอง คลื่นความร้อนพลุ่งพล่าน อากาศโดยรอบบิดเบี้ยว
สวีอวี้ตกใจกับพลังที่ปะทุขึ้นอย่างกะทันหันจนอ้าปากค้าง ใจเต้นระทึก