“วืด! วืด!”
เพียงไม่กี่อึดใจ เสียงทะลวงอากาศก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ร่างหลายร่างรีบมาถึง ปรากฏว่าเป็นหน่วยแปดคนที่สวีอวี้พบไม่นานก่อนหน้านี้
หลี่มี่กวาดสายตามองรอบ ๆ คิ้วขมวดเล็กน้อย จากร่องรอยแวดล้อม เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เกิดจากการต่อสู้กับอสูรซาก ส่วนศพบนพื้นเกือบทั้งหมดถูกสังหารในดาบเดียว ไม่มีบาดแผลเกินเลย ฝีมือเฉียบขาด
“พี่มี่ ดูไม่เหมือนฝีมืออสูรซาก”
หลี่ซู่เหยาเอ่ยเบา ๆ
“อืม”
หลี่มี่สีหน้าเคร่งเครียด พยักหน้า แล้วเดินตามรอยต่อไปยังด้านหน้า แต่เมื่อพบศพแต่ละร่าง หัวใจเขาก็หนักอึ้งขึ้นหลายส่วน
ผู้ใช้พลังระดับห้าขั้นสูงสุด กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับหก...
ทว่าไม่มีข้อยกเว้น ถูกสังหารในดาบเดียวหมด!
จินตนาการได้ว่าผู้ลงมือต้องมีพลังแข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้แต่เขาที่เป็นผู้ใช้พลังระดับหกระยะท้าย ก็ยังไม่อาจทำถึงขั้นนี้
“ใครเป็นคนทำ? ในที่เช่นนี้ยังลงมือไม่เกรงกลัวอะไร ไม่กลัวดึงดูดอสูรซากมาเหรอ?”
ไม่ไกลนัก สวี่เชียนเฉียงคิ้วขมวดแน่น
แม้นิสัยโอหัง แต่เขาก็ไม่ใช่คนไร้สมอง ที่นี่ห่างจากที่มั่นถึงห้าร้อยกว่าลี้ นับเป็นเขตที่ยังไม่เคยสำรวจ หน่วยที่มาที่นี่ล้วนเป็นหน่วยหัวกะทิ ตามหลักแล้วจะไม่เข่นฆ่ากันเองง่าย ๆ
ข้างกายเขา ผู้แข็งแกร่งระดับหกคนหนึ่งกล่าวเสียงเบา: “นายน้อย ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน”
สวี่เชียนเฉียงถลึงตาใส่ กวาดตามองหลี่ซู่เหยา โชคดีที่ตอนนี้หล่อนมีจิตใจจดจ่อสังเกตรอบข้าง ดูเหมือนจะไม่ได้ยินคำเตือนนี้ ไม่อย่างนั้นจะไม่คิดว่าเขาสวี่น้อยรองเป็นคนขลาดกลัวตายหรือ?
หลายคนผ่อนฝีเท้า กำลังสังเกตอยู่ คนนำหน้าสุดของหน่วย หลี่มี่ก็หยุดเท้าอย่างกะทันหัน ยกฝ่ามือขึ้น
ผู้แข็งแกร่งของหน่วยพลันร่างกายตึงเครียด สายตาแต่ละคู่ทอดตามสายตาเขาไปด้านหน้า
เห็นว่าไม่ไกลด้านหน้า มีร่างวัยหนุ่มร่างหนึ่งเดินออกมาจากป่าไม้ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร
สวีอวี้สีหน้าสงบ เปลี่ยนชุดคลุมสะอาดแล้ว ไม่มีคราบเลือดติดตัวเลย
แต่ผู้ที่ย่ำเข้ามาในที่เช่นนี้ได้ สายตาล้วนเฉียบคมเก๋าเกม ยังมองออกว่าเขาอาบกลิ่นอายสังหารเลือด ส่วนศพที่นี่ เป็นไปได้สูงว่าอีกฝ่ายเป็นคนทำ