สวีอวี้เดินอย่างระมัดระวังมุ่งหน้าเข้าไปในแอ่งที่ลุ่มลึก ยิ่งเดินต่อไป ควันดำที่ใช้การก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น ถึงขั้นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ร่างเบื้องหน้าทำงานพลังชีวิตแล้ว กระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง ก่อตัวเป็นกำแพงพลังชีวิตบาง ๆ รอบตัว แยกตัวออกจากการกัดกร่อนของควันดำอย่างเสียมิได้
แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ใช้พลังระดับหก คงจะใช้กำลังมหาศาลหากรักษาไว้เป็นเวลานาน!
สวีอวี้ไม่ได้ทำเช่นนั้น แม้แต่พลังจิตก็ไม่ใช้แยกควันดำออกจากตัว เขาปล่อยให้ควันดำที่ลอยฟุ้งในอากาศคืบคลานเข้ามา เมื่อพลังแห่งการกลืนกินทำงาน ควันดำก็ถูกดูดเข้าสู่ร่างกายราวกับสายธารเล็ก ๆ
[ดูดซับพลังงาน: ธาตุอาหารปฐม +5]
[ดูดซับพลังงาน: ธาตุอาหารปฐม +5]
[……]
ทันใดนั้น ตัวเลขจำนวนหนึ่งก็พากันลอยผ่านไป ค่าธาตุอาหารปฐมก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ เพียงแค่เวลาไม่กี่ลมหายใจ ก็เพิ่มขึ้นถึงหนึ่งร้อยกว่าจุดแล้ว
หากให้เขาไปสั่งสมประสบการณ์ในแดนร้าง โดยไม่มีโชควาสนาพิเศษใด ๆ นี่เทียบเท่ากับการล่าสังหารทั้งวันของเขาเลยทีเดียว
ที่สำคัญกว่านั้น ที่นี่ยังไม่เข้าใกล้แอ่งที่ลุ่ม ยิ่งลึกเข้าไป ความหนาแน่นของควันดำก็ยิ่งสูงขึ้น!
เมื่อมองจากระยะไกลเห็นพื้นที่ที่ดำทะมึน ราวกับถูกหมึกเข้มข้นแผ่ปกคลุม สวีอวี้ก็รู้สึกรุ่มร้อนในใจ ในสายตาของเขา นี่มันเย้ายวนใจยิ่งกว่าพื้นที่แกนกลางชีพจรปราณเสียอีก
ในใจสวีอวี้ทั้งตื่นเต้น แต่ก็ไม่กล้าละการระวังตัว พลังจิตแผ่ขยายออกไปอย่างเงียบ ๆ คอยระวังว่ายังมีอสูรซากตัวอื่นซ่อนอยู่หรือไม่
แต่เมื่อเขากวาดสายตาไปรอบหนึ่ง ก็ต้องตกใจที่พบว่า บริเวณใกล้เคียงไม่มีกระทั่งกลิ่นอายของอสูรซากแม้แต่น้อย สันนิษฐานว่าเหตุการณ์ที่นี่น่ากลัวเกินไป อสูรซากใกล้เคียงคงหนีกระเจิงไปหมดแล้ว