"หัวหน้าสถาบัน"
ระหว่างที่ถังเหยียนกำลังปวดหัว จ้าวเถี่ยเฟยก็ผลักประตูเข้ามา สีหน้าค่อนข้างเคร่งเครียด
"เกิดอะไรขึ้น?"
ถังเหยียนเงยหน้าถาม
"นอกปราการมีขบวนรถมากมาย ดูจากท่าทาง ดูเหมือนจะมุ่งเป้าที่โควตาร่องลับ"
จ้าวเถี่ยเฟยไม่กล้ารีรอ จึงรายงานทันที
"หืม?"
ถังเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายแววประหลาดใจ จากนั้นก็เห็นจ้าวเถี่ยเฟยยื่นแท็บเล็ตมาให้ บนหน้าจอแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดนอกปราการแบบเรียลไทม์
ในภาพ ระหว่างประตูเมืองปราการกับเขตคนลี้ภัย ฝุ่นตลบ รถหุ้มเกราะหนักหลายสิบคันเรียงเป็นขบวนยาว เสียงคำรามของเครื่องยนต์แม้จะผ่านหน้าจอก็ยังได้ยินชัดเจน
เมื่อสายตาของถังเหยียนตกลงไปยังธงผืนหนึ่ง รูม่านตาของเธอก็หดลงเล็กน้อย ลวดลายบนธงผืนนั้นไม่ใช่สิ่งที่เธอไม่คุ้นเคย ลวดลายที่เกิดจากการร้อยเรียงลวดลายเมฆสีแดงเพลิงกับดาบสีทองคือสัญลักษณ์ของ "สมาคมการค้าชื่อเซียว"
สมาคมการค้าชื่อเซียว แม้จะไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดคอยหนุนหลัง แต่ด้วยรากฐานอันลึกซึ้ง เมื่อมองทั่วทั้งสหพันธ์มังกรแล้ว ถือเป็นหนึ่งในกลุ่มอำนาจระดับสุดยอดที่รองจากห้ากลุ่มทุนและสถาบันยุทธ์เท่านั้น
ถึงขั้นที่ว่าภายในอาณาเขตของสหพันธ์มังกร ปรมาจารย์ส่วนใหญ่ล้วนมีความเชื่อมโยงกับสมาคมนี้อย่างแยกไม่ออก
ส่วนธงที่แขวนอยู่บนขบวนรถอื่น ๆ ก็โดดเด่นไม่แพ้กัน บ้างเป็นขุมอำนาจที่ครอบครองอาณาเขตหนึ่ง หรือตระกูลใหญ่ที่ควบคุมเส้นเลือดใหญ่ทางทรัพยากร ล้วนเป็นกลุ่มอำนาจใหญ่ที่มีบทบาทสำคัญในสหพันธ์มังกร
"เหลียงอู๋เหินเตรียมการมาดีจริง ๆ"
ถังเหยียนหัวเราะเย็น เธอคิดอยู่นานแล้วว่าเหลียงอู๋เหินจะไม่ยอมให้เธอกำราบง่าย ๆ แต่ก็ยังไม่ทันได้คาดคิดว่าเจ้าหมอนี่จะดึงกลุ่มอำนาจมามากมายขนาดนี้
ตามกฎแล้ว กลุ่มอำนาจใหญ่อื่น ๆ ที่จะเข้ามาในพื้นที่ของสถาบัน ต้องแจ้งสถาบันล่วงหน้าก่อน และต้องผ่านการตรวจสอบแล้วจึงเข้าได้
แต่ขบวนรถมหึมาเบื้องหน้านี้ ไม่มีฝ่ายไหนแจ้งเธอล่วงหน้ามาก่อนเลย
"ดูท่า พวกนี้คงตั้งใจจะใช้ 'ผู้คนมากหมู่' มาข่มให้เราก้มหัว"
ในดวงตาของถังเหยียนฉายแววเย็นเยียบ น้ำเสียงเย็นลงหลายส่วน: "ถ้าไม่มีคำสั่งฉัน ผู้ใดห้ามปล่อยผ่าน"