สวีอวี้ชะลอฝีเท้า สำรวจด้านหน้าด้วยความระมัดระวังมากขึ้น
ยิ่งเข้าใกล้บริเวณพิกัด กลิ่นคาวสาบในอากาศก็ยิ่งรุนแรง กระทั่งแฝงความกดดันที่คล้ายมีคล้ายไม่มี
สีหน้าสวีอวี้เคร่งเครียด หลังจากผ่านผืนป่าชื้นแฉะแห่งหนึ่ง เบื้องหน้าก็พลันปรากฏบึงพิษสีดำเน่า ในพื้นที่นั้นไม่มีแม้แต่ต้นหญ้าแห้งขึ้น มีเพียงฟองอากาศสีเขียวหม่นผุดพรายและแตกตัวจากโคลนดำสนิทไม่หยุดหย่อน ส่งกลิ่นเน่าเหม็นคลื่นไส้
"พิกัดดันอยู่ในเขตบึงพิษงั้นหรือ?"
สวีอวี้ขมวดคิ้ว หยิบแผนที่ออกมากวาดตามอง แต่บนแผนที่ไม่ได้ระบุว่าภูมิประเทศแถบนี้เป็นบึงพิษ เห็นได้ชัดว่าน่าจะเพิ่งก่อตัวขึ้นเมื่อไม่นานนี้
"อสูรซากล่ะ?"
สวีอวี้กวาดสายตาไปรอบ ๆ แต่ไม่พบร่องรอยอสูรซากที่ทรงพลัง เขาส่งสัญญาณทางสายตาให้นกสีชาด
ตัวหลังส่งเสียงร้องใส พลันโผบินขึ้น ทว่าเหมือนจะหวาดหวั่นสิ่งใด จึงไม่ได้บินลึกเข้าไป กลับร่อนวนกลางอากาศ เปลวไฟกลุ่มหนึ่งถูกพ่นออกจากปาก พุ่งร่อนลงกลางบึงอย่างรุนแรง
"ตูม!"
แสงไฟปะทุ โคลนกลางบึงพิษระเบิดกระจาย โคลนดำกระเด็นเป็นละออง
"โฮก!"
พร้อมกับเสียงคำรามต่ำน่าเกรงขาม อสูรซากรูปร่างคล้ายจระเข้ยักษ์ตัวหนึ่งก็ทะยานขึ้นจากโคลน ร่างมหึมาพาโคลนดำกระเด็นไปทั่วฟ้า กลิ่นอายบ้าคลั่งแผ่กระจายออกมาทันที
"แกร่งจริง!"
สวีอวี้ตกใจในใจ เขาสัมผัสได้ว่าอสูรซากตัวอย่างน้อยก็ระดับห้าขั้นสูงสุด หรืออาจทะลวงพันธนาการไปแล้ว ใกล้เคียงระดับราชัน!