"พี่สวี ท่านต้องการสิ่งใด โปรดเอ่ยมาเถิด ฉันซ่างกวนชิงเหยียนผู้รักษาคำพูด"
ซ่างกวนชิงเหยียนฝืนยิ้มเจื่อน เอ่ยปากกล่าว
"ฉันเอาชีวิตเธอ เธอก็ให้หรือ?"
สวีอวี้กวาดตามองซ่างกวนชิงเหยียน ที่น่าแปลกใจคือ แม้เวลาผ่านไปหลายลมหายใจ พลังชีวิตของอีกฝ่ายก็ยังไม่ทรุดลง เห็นได้ชัดว่าเม็ดยาที่เขากินนั้นไม่ธรรมดา ผลสะท้อนกลับไม่รุนแรงอย่างที่เขาคาด
สีหน้าซ่างกวนชิงเหยียนเปลี่ยนไป ไม่อาจห้ามเหงื่อเย็นที่ซึมทั่วหน้าผาก แต่ก็ยังไม่กล้าฝืนหน้า เอ่ยเสียงตึง "พี่สวี ชีวิตฉันไร้ค่ายิ่งสำหรับท่าน และหากฉันตายที่นี่ ตระกูลซ่างกวนจะต้องทุ่มสุดกำลังสืบหาความจริงถึงที่สุด ถึงตอนนั้น ต่อให้ท่านมีปรมาจารย์หนุนหลัง ก็ยากจะรอดพ้นความผิด"
"ปรมาจารย์?"
สวีอวี้ยิ้มเยาะในใจ ไม่ยี่หระต่อคำขู่ของอีกฝ่ายเลย
นอกจากว่าคุณครูจูจะมิใช่แค่ปรมาจารย์ธรรมดา ตราบใดที่เขาไม่ทิ้งร่องรอย ตระกูลซ่างกวนก็สืบหาเบาะแสใดไม่ได้ ยิ่งกว่านั้น สถาบันยุทธ์จะยอมให้ตระกูลซ่างกวนลงมือกับเขาต่อหน้าได้อย่างไร?
"ฉันมีข้อมูลข่าวสาร คิดว่าพี่สวีคงสนใจ!"
ซ่างกวนชิงเหยียนเห็นสวีอวี้ไม่หวาดหวั่นเพราะคำขู่ รีบล้วงแผนที่ออกมาจากอก กล่าว "นี่คือตำแหน่งสายแร่ที่ตระกูลฉันตรวจพบ เดิมตั้งใจจะใช้เป็นรากฐานในการสร้างหลักแหล่งในหลุมหลบภัยหมายเลข 83 บัดนี้ฉันยกให้พี่สวีทั้งหมด!"
สวีอวี้ไม่แสดงท่าทีใดๆ ต่อให้สังหารเขา ตนก็ได้สิ่งนี้อยู่ดี
มองดูแววตาเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ ของสวีอวี้ ซ่างกวนชิงเหยียนก็รู้สึกถึงความร้อนรนของอีกฝ่าย เกิดความหวาดกลัวขึ้นในใจ
อีกฝ่ายกล้าตามมาจนถึงนี่ แสดงว่ามั่นใจพอที่จะสังหารเขาได้!
แม้จะไม่รู้ที่มาของความมั่นใจ แต่ซ่างกวนชิงเหยียนก็ไม่กล้าเสี่ยง
"ตระกูลซ่างกวนจะตั้งหลักแหล่งในหลุมหลบภัยหมายเลข 83 แค่เธอกับสายแร่นี้?"
สวีอวี้ถือดาบเงาหมึกที่กลายเป็นสีน้ำเงินหม่น ส่งกลิ่นอายแหลมคมชวนเยือกเย็น
"พี่สวี ท่านต้องการสิ่งใด โปรดพูดมาตรงๆ..."
ซ่างกวนชิงเหยียนชำเลืองหางตามองด้านข้าง รู้ว่าสภาพของตนจวนถึงขีดสุดแล้ว หากหน่วงเหนี่ยวต่อไป ไม่ทันให้สวีอวี้ลงมือ เขาก็จะเสียกำลังรบไปกว่าครึ่งเพราะผลสะท้อนของเม็ดยา