ชายหนุ่มหยิบแผ่นป้ายพิเศษออกมา ลงทะเบียนกับแผนกรักษาความปลอดภัยแล้ว ได้แผ่นป้ายผ่านทางชั่วคราว โยนให้สวีอวี้พลางพูดเสียงเย็นว่า “ตอนออกมา เอาแผ่นป้ายนี้คืนให้เวรยาม ถ้าทำหาย ก็เตรียมชดใช้ค่าเสียหายได้เลย”
สวีอวี้รับแผ่นป้ายมา กวาดตาดูปราดหนึ่ง แล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อตามอำเภอใจ
เห็นเขาทำลวก ๆ เช่นนั้น ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ส่งเสียงเย็นชาในลำคอ หมุนตัวเดินจากไป
“หมอนี่ เป็นหนึ่งในคนตามจีบซูหลิงซีรึไงนะ?”
สวีอวี้พึมพำในใจ ตามเหตุผลแล้ว ต่อให้คนจะโง่แค่ไหน ก็คงไม่ใช่เพราะเขาใส่เสื้อผ้าธรรมดา ๆ แล้วเผยความเป็นศัตรูรุนแรงออกมาขนาดนี้กระมัง?
ดูท่า ความนิยมของซูหลิงซีในสถาบันจะสูงลิ่วอย่างเหลือเชื่อ ตนจำเป็นต้องรักษาระยะห่างจากเธอ!
เขาไม่เคยลืม การลอบสังหารสามครั้งที่ตนเผชิญ ล้วนเกี่ยวข้องกับเธอ
พอล่วงเข้าเขตสถาบัน ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็ทำให้สวีอวี้ชะงักค้างไปชั่วขณะ ตึกโบราณวิชายุทธสูงตระหง่านตั้งเรียงรายลดหลั่นกัน ริมทางหินสีฟ้ามีพรรณไม้ซึ่งดูแล้วไม่ธรรมดาปลูกอยู่สองข้างทาง บางต้นยังเปล่งแสงเรือง ๆ จาง ๆ
เพียงก้าวเข้าสู่สถาบัน ก็รู้สึกถึงความแตกต่างจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง เหล่านักเรียนที่เดินไปมาภายในสถาบัน ส่วนใหญ่มีสีหน้าท่าทางผ่อนคลาย ไม่มีความตื่นตัวระแวดระวังแบบโลกภายนอกเลยสักนิด
สวีอวี้ยังเกิดภาพลวงตาราวกับว่าได้ยืนอยู่ท่ามกลางแดนบริสุทธิ์ที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
แต่ทว่า หลังจากเข้ามาได้ไม่นาน เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาหลายคู่ที่สาดส่องมายังตน