แสงอรุณสาดส่อง หมอกโลหิตใต้กำแพงเมืองค่อย ๆ จางหายไป เผยให้เห็นสภาพรกรุงรังเต็มพื้น ซากอสูรซากกองพะเนินราวภูเขา แม้แต่พื้นดินยังถูกย้อมเป็นสีแดงคล้ำ
ภายใต้คำสั่งของกองทหารรักษาเมือง ผู้ลี้ภัยจำนวนมากถูกจัดระเบียบให้เข้ามาเก็บกวาดสนามรบ เมื่อมองผ่านประตูเมืองเห็นภาพภายนอก พวกผู้ลี้ภัยต่างหน้าซีดเผือด
เขตคนลี้ภัยอย่างเขตสามและเขตอื่น ๆ ในอดีต ถูกทำลายจนสิ้นซากเป็นซากปรักหักพัง ไม่อาจเห็นแม้แต่เศษอิฐสักชิ้นที่สมบูรณ์
หากพวกเขาไม่ถูกจัดให้เข้าไปในปราการล่วงหน้า คงถูกคลื่นอสูรกลืนกินจนสิ้นชีพไปแล้ว
และเมื่อพวกเขาเห็นซากอสูรซากที่กองพะเนินอยู่นอกกำแพงเมือง ขาทั้งสองก็สั่นเทาอย่างไม่อาจหยุดยั้ง ซากศพที่เปี่ยมด้วยความดุร้ายน่าสะพรึง ทำให้พวกเขาแทบหายใจไม่ออก
"อสูรซากพวกนี้ตายสนิทแล้ว พวกเธอพียงแค่ลากไปยังเขตที่กำหนด แล้วแยกชิ้นส่วนตัดแบ่งก็พอ"
จางตั้นตวาดเสียงหนักแน่น ออกคำสั่งแก่กลุ่มผู้ลี้ภัยด้านหลัง
เมื่อได้ยินคำตวาดของจางตั้น ฝูงชนผู้ลี้ภัยจึงค่อย ๆ ก้าวเท้าอย่างหวาดกลัว มองเห็นกองซากอสูรซากที่สุมกันดั่งภูเขา ท่วงท่าของพวกเขาล้วนแข็งทื่อไร้ชีวิตชีวา
"เร็วเข้า อย่าอืดอาด!"
"ขนซากศพหนึ่งตัว ได้ค่าตอบแทนหนึ่งร้อย ขนาดอสูรซากยิ่งระดับสูง ยิ่งได้ค่าตอบแทนมาก!"
จางตั้นขมวดคิ้ว ตะคอก
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของผู้ลี้ภัยที่เดิมทีหวาดหวั่นก็เปล่งประกายขึ้นมาทันใด ต่อให้รวมกันสิบคนขนซากอสูรซากหนึ่งตัว ก็ยังแบ่งกันได้คนละ 10 เงินหลงปี้ มากกว่าที่ขุดเหมืองทั้งวันหาได้เสียอีก!