วันรุ่งขึ้น
ณ ค่ายทหารกองทหารรักษาเมือง
พลังอันแข็งแกร่งปะทุขึ้นฉับพลัน สะเทือนทั่วทั้งค่าย ทหารพากันมองไปทางเดียวกัน ดวงตาเต็มไปด้วยความยำเกรง
"สำเร็จแล้ว!"
จางเซียวเพิ่งลงมาจากกำแพงเมือง กลับถึงค่าย รับรู้ถึงระลอกพลังนี้ ดวงตาเป็นประกาย เร่งฝีเท้าเดินไปยังพื้นที่พักของหน่วยเขี้ยวอัสนี
ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็รู้สึกถึงพลังที่ยังคงพุ่งสูงขึ้น สุดท้ายก็มั่นคงอยู่ที่ระดับห้า!
"ยินดีกับรุ่นพี่ด้วย ประสบความสำเร็จในการทะลวงด่านสู่ระดับห้า!"
จางเซียวสูดหายใจลึก อาการอิจฉาฉายวาบในแววตาก่อนเลือนหาย กลายเป็นความสงบนิ่ง แล้วกล่าวแสดงความยินดีเสียงดัง
"ฮ่าๆๆ รุ่นน้อง ระดับห้ามันไม่เหมือนเดิมจริงๆ!"
ครู่ต่อมา เสียงหัวเราะก้องดัง เหลยฮวนฮวนก้าวออกจากประตู กลิ่นอายพลังรอบตัวพลุ่งพล่านราวคลื่นน้ำ ทุกการขยับกายเปี่ยมด้วยแรงกดดันบีบคั้น
ระดับห้า!
จางเซียวใจสั่นสะท้าน ผู้ที่จะก้าวสู่ระดับห้าเท่านั้น จึงนับว่าเป็นยอดฝีมือที่คุ้มกันตนได้โดยลำพัง เหลยฮวนฮวนผ่านธรณีประตูนั้นมาแล้ว พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นมหาศาล เกินกว่าผู้ใช้พลังระดับสี่เมื่อวานไปไกล
ก่อนหน้านี้ จางเซียวยังมั่นใจว่าต่อสู้กับเขาได้หลายสิบกระบวนท่า แต่ตอนนี้ เกรงว่าสามกระบวนท่าก็ต้านไม่อยู่ เว้นแต่จะงัดไพ่ตายทั้งหมดออกมาใช้
เหลยฮวนฮวนพยักหน้าเล็กน้อย ตอบรับคำยินดีจากสมาชิกหน่วยเขี้ยวอัสนี สีหน้าแฝงความภาคภูมิใจที่ปกปิดไม่อยู่
"คราวนี้ต้องขอบคุณไขกระดูกเลือดที่รุ่นน้องส่งมาให้ ไม่อย่างนั้น ฉันคงต้องทนอีกหลายปี ถึงจะหาโอกาสทะลวงขั้นพบ"