สวีอวี้ไม่ได้พักอยู่ในปราการนาน หลังจากเก็บข้าวของก็กลับไปที่มั่นทันที ซูหลิงซีและเซี่ยฟางยังคงปรับลมหายใจอยู่ในห้อง เห็นได้ชัดว่าการต่อสู้ครั้งก่อนสิ้นเปลืองมากเกินไป ถึงมีเม็ดยาฟื้นฟูก็ยังต้องใช้เวลากว่าจะกลับสู่สภาวะสูงสุด
สวีอวี้ไม่ได้ไปรบกวนพวกเธอ ขึ้นไปบนแนวป้องกันของที่มั่นตามลำพัง ยืนอยู่บนกำแพงสูง มองออกไปยังเส้นขอบฟ้าสีเทาหม่นแต่ไกล
หลังคลื่นอสูรสองระลอก อากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวเลือดที่จางไม่ลง กับกลิ่นไหม้คละคลุ้งหลังเผาซากอสูรซาก ควันดำคลุ้งจากการเผาซากอสูรซากมีให้เห็นทั่ว ท้องฟ้าก็ดูหม่นลงกว่าเดิมหลายส่วน
ถึงเขาจะอยากลองสัมผัสความรู้สึกหลังพลังก้าวกระโดดแค่ไหน แต่เมื่อหลินเจาและเฟิงเมิ่งเตือน เขาจึงไม่ได้ผลีผลามออกนอกเมือง ท้ายสุดก็ไม่แน่ใจว่าปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตทั้งสองจะลงมือกับเขากะทันหันหรือไม่
เพื่อความปลอดภัย ควรทำความคุ้นเคยกับพลังที่พุ่งพรวดในที่มั่นก่อน แล้วคอยซูหลิงซีและเซี่ยฟางฟื้นฟูไปพลางๆ
บนแนวป้องกันยังมีทหารยามประจำการอยู่ไม่น้อย ในนั้นมีผู้ใช้พลังที่เคยเห็นสวีอวี้ลงมือ แววตาเต็มไปด้วยความยำเกรง แต่พวกเขาก็ไม่ได้รบกวนเขามาก แค่พยักหน้าทักทายอยู่ไกลๆ
สวีอวี้หามุมสงบมุมหนึ่ง นั่งขัดสมาธิ เขาจงใจมาที่กำแพงด้านตะวันตก ไม่ใช่เพื่อสังเกตความเคลื่อนไหวของคลื่นอสูร แต่เพื่อคอยดูว่าท่านทั้งสองที่เหนือกว่าเจ็ดขอบเขตจะปรากฏตัวอีกหรือไม่
แต่เขาก็ยืนยันไม่ได้ เพราะตัวเองใช้เวลาในปราการไปเกินหนึ่งคืน บางทีบุคคลใหญ่โตทั้งสองอาจกลับมาที่มั่นแล้ว
ส่วนพวกเขาจะปรากฏตัวอีกหรือไม่ สวีอวี้ก็ไม่แน่ใจ จะไปถามก็ไม่ดี เพราะเป็นเรื่องของระดับสูงสถาบัน ท้ายสุดเขาก็เป็นแค่ผู้เรียน ถ้าไปสืบถามพร่ำเพรื่อ กลับจะดูไร้กาลเทศะ
ทว่าโชคของเขาดูไม่เลว ราวครึ่งวันต่อมา สองร่างก็พุ่งมาจากฟ้าไกล กลิ่นอายลึกล้ำ ทว่าภายใต้การรับรู้ของสวีอวี้ กลับแผ่แรงกดดันน่าสะพรึงอย่างมาก
สองร่างนั้นไม่ได้จงใจปิดบังร่องรอย เพียงแต่ความเร็วสูงเกิน ผู้ใช้พลังทั่วไปมองไม่ทันจับภาพ