ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง สวีอวี้ถึงเดินกลับมาจากหลังบ้าน เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าเนื้อหยาบสะอาดชุดหนึ่งแล้ว
สวีเยว่รีบยกน้ำร้อนที่เปลี่ยนถ้วยมาแล้วสองรอบส่งให้เขา
“ข้างนอกไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม?”
เห็นสวีอวี้ดื่มน้ำร้อนไปหนึ่งอึกแล้วนั่งลง พ่อสวีถึงถามขึ้น
“อืม คลื่นอสูรถอยไปแล้ว ปลอดภัยชั่วคราว”
สวีอวี้พยักหน้า
หลังการโจมตีของอสูรครั้งนี้ อสูรซากที่อยู่ใกล้เคียงบาดเจ็บล้มตายไปกว่าครึ่ง ช่วงสั้นคงไม่มีการคุกคามขนาดใหญ่อีก ปราการก็จะฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว เริ่มงานสร้างขึ้นใหม่
“กินอะไรก่อนเถอะ เธอเด็กคนนี้ อย่าเอาแต่ทำให้พวกเราสบายใจ”
แม่สวีเอาข้าวร้อน ๆ มาวางให้ แล้วเร่งเร้า
คนในครอบครัวนั่งล้อมโต๊ะ พูดคุยกัน สวีอวี้ค่อย ๆ เล่าเรื่องคลื่นอสูรครั้งนี้ให้ฟัง แต่เพื่อไม่ให้ครอบครัวกังวลเกินไป เขาจงใจปิดซ่อนสถานการณ์สิ้นหวังนั้นไว้ บอกเพียงประสบการณ์ที่ตื่นเต้นแต่ไม่เป็นอันตราย
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารค่อย ๆ ผ่อนคลาย ในที่สุดคนในครอบครัวก็สบายใจขึ้น พูดถึงสวีเฉียงที่ไม่ได้เจอมาหลายวัน พลังชีวิตดูจะพัฒนาได้ชัดเจน เมื่อวานเขาเองที่กลับมาบอกว่าปลอดภัย
……
ในโรงเตี๊ยมแสงสนธยา
โถงใหญ่ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนผู้คนเต็มทุกลาน ตอนนี้มีเพียงไม่กี่ร่าง และแทบจะมองไม่เห็นนักล่าสัตว์
นักล่าสัตว์ที่เข้าร่วมการรบป้องกันเมือง ส่วนใหญ่ได้ทิ้งร่างไว้บนแนวป้องกันอย่างถาวรแล้ว พวกที่รอดชีวิตมาได้หวุดหวิด ตอนนี้ไม่ก็นอนเจ็บหนักอยู่บนเตียง หรือไม่ก็รีบออกไปขนอสูรซาก