ฉินจื้อยืนนิ่งเงียบอยู่กับที่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความละอาย ในฐานะพ่อคนหนึ่ง เขากลับไม่มีแม้แต่ความสามารถที่จะปกป้องลูกสาวของตัวเอง
เมื่อเผชิญกับคำพูดของหยางอวี้ ฉินชิงหานกลับกล่าวว่า “พวกคุณไม่เข้าใจเขา ในสายตาพวกคุณ เขาเป็นแค่ผู้ต้องหาคดีข่มขืนที่ไม่เหลืออะไรเลย แต่เขาทำเพื่อฉันมามาก อย่างน้อยเขาก็เห็นจิ้งซือเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเอง”
นี่คือความรู้สึกจากใจของฉินชิงหาน ในเวลานี้หัวใจของเธอค่อย ๆ ยอมรับเย่เฟิงอู่แล้ว ทว่าเรื่องหนึ่งยังคงติดค้างอยู่ในใจ นั่นคือปานที่หลังของเย่เฟิงอู่ ซึ่งเหมือนกับปานบนแขนของจิ้งซือทุกประการ ดังนั้นเธอจึงยังคงสืบหาความจริงต่อไป
คำพูดของฉินชิงหานทำให้แววตาของจางเกอฉายแววอาฆาต ยิ่งทำให้เขามั่นใจในความคิดของตัวเอง ตราบใดที่ฉินชิงหานแต่งงานกับเขา ฝันร้ายของเธอก็จะเริ่มต้นขึ้น
หยางอวี้กล่าวอย่างขัดใจที่ลูกสาวไม่ยอมฟังว่า “ชิงหาน ผู้ต้องหาคดีข่มขืนคนนั้นมีอะไรดี เขาก็เป็นแค่คนโกหก แม้แต่แหวนที่เขาให้เธอยังเป็นของเลียนแบบ แล้วเขาจะให้อะไรเธอได้อีก”
ฉินชิงหานส่ายหน้าอีกครั้งแล้วกล่าวว่า “แม่ เขาไม่ได้หลอกฉัน แหวนเป็นของจริง ในงานประมูลของกลุ่มลั่วหวง มีคนประมูลมันไปด้วยราคาสองร้อยล้านดอลลาร์”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหยางอวี้และฉินจื้อก็เปลี่ยนไปทันที
จางอวี่หลินขมวดคิ้วแน่นเช่นกัน เขาเองก็ได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน เมื่อสองวันก่อนหัวใจทะเลเขียวเพียงชิ้นเดียวในโลกถูกประมูลขายในงานประมูลของกลุ่มลั่วหวง มีคนเสนอราคาสองร้อยล้านดอลลาร์ นี่เป็นตัวเลขมหาศาลถึงขั้นซื้อกลุ่มจางสือได้ทั้งกลุ่ม
ไม่ใช่แค่จางอวี่หลินที่ได้ยินเรื่องนี้ แม้แต่ฉินก่วงหนานก็อ่านข่าวนี้มาแล้ว