ที่ทำการสหกรณ์ตำบลเยวี่ยถัง หลีปัวกำลังเขียนจดหมายอย่างหัวหมุนอยู่ในห้องทำงาน
จดหมายนี้เขียนถึงเฉิงเจาอิง เธอต้องการรถจักรยานสักคัน หลีปัวจะต้องหามาให้เธอให้ได้
ตั้งแต่จากเขตทหารมาเป็นเลขาธิการที่เยว่ถัง แม้จะมีเงินและอำนาจมากกว่าตอนอยู่เขตทหาร แต่อยากได้จักรยานสักคันกลับไม่ง่ายเลย
สหกรณ์มีจักรยานอยู่คันหนึ่ง เป็นรถใหญ่คานสูงแบบโรงเรียนมัธยมสอง เฉิงเจาอิงจะขี่ได้อย่างไร?
เธอต้องขี่จักรยานผู้หญิงคันเล็กเก๋เท่ถึงจะเหมาะ
จะไปหาใบจองซื้อได้จากที่ไหน?
ทั้งสหกรณ์ไม่มีใครหาใบจองซื้อจักรยานได้เลย มีแต่คนในเมืองเท่านั้นที่อาจหาได้
ดังนั้น หลีปัวก็นึกถึงหนิวต้าแห่งหมู่บ้านต้าคั่นจื่อ พี่ชายของเขามีอำนาจอยู่ในเมืองไม่น้อย จะใช้ทั้งบังคับและล่อใจ คงจะหาได้
แล้วจะตอบจดหมายกลับไปว่าอย่างไร? จะสนใจอะไรนักหนา จะทำให้เฉิงเจาอิงผิดหวังไม่ได้ ตอบตกลงไปเต็มที่เลยก็แล้วกัน เขาผู้เป็นถึงเลขาธิการสหกรณ์ จะจนใจกับจักรยานแค่คันเดียวเชียวหรือ?
หลีปัวจรดปากกาเขียนว่า: เจาอิง เดือนหน้าฉันจะลาไปในเมืองสักครั้ง ตอนนั้นจะนำใบจองซื้อจักรยานไปให้ พวกเราไปเลือกซื้อด้วยกันนะ
ไม่ได้ ไม่ได้ ดูบ้านนอกเกินไป หลีปัวเกาหัวตัวเองพลางคิด
เฉิงเจาอิงชอบวรรณกรรม ชอบความโรแมนติก แต่จะเขียนอย่างไรให้มันโรแมนติกเล่า?
กำลังเกาหัวแกรกๆ อยู่ดีๆ ก็มีคนมาเคาะประตู "ขอถามหน่อยว่าเลขาธิการอยู่ไหม?"
ให้ตาย นั่นใคร? หลีปัวรีบเก็บจดหมายใส่ลิ้นชัก ลุกไปเปิดประตูด้วยความรำคาญ พบกับใบหน้าแปลกหน้า
"มีเรื่องอะไร?" หลีปัวถามเสียงเย็น
"ครับ สวัสดีครับ ผมชื่อจ้าวจินเทา คุณคือเลขาธิการหลี่ใช่ไหมครับ?"