รู้ว่าจ้าวจินเทากับเฟิ่งหลินจะเข้าเมืองมา เฉี่ยวเฉี่ยวก็ยุ่งจนวุ่นวาย
อุ้มท้องโตไปร้านสหกรณ์ ซื้อกระติกน้ำร้อนสีแดงจัด ผ้าปูที่นอนสีแดงสด และชุดกระโปรงหนึ่งชุด
คิดอยู่นาน ซื้อรองเท้าหนังให้จ้าวจินเทาคู่หนึ่ง เป็นของขวัญแต่งงานให้พวกเขา
แม่ของเฉี่ยวเฉี่ยวซื้อเสื้อผ้าหน้าร้อน นั่นคือของให้ปู่ย่าและพ่อของเฉี่ยวเฉี่ยว ฝากจินเทาพวกเขากลับไป
"จินเทากับเฟิ่งหลินนี่เหมาะสมที่สุดเลยนะ ทั้งสองคนเป็นเด็กดี ตอนบ้านเรามีเรื่อง พวกเขาก็ช่วยเหลือ เฉี่ยวเอ๊ย ซื้อเนื้อมาเพิ่มหน่อย แม่จะทำหมูพะโล้ ให้เฟิ่งหลินกินหลาย ๆ ชิ้น"
มีแขกจากบ้านนอกมา แม่ของเฉี่ยวเฉี่ยวก็ยิ้มจนหุบไม่ลง
"แม่จ๋า ซื้อลูกอมผลไม้สักสองสามห่อ แบ่งเป็นสองส่วน ของเฟิ่งหลินส่วนหนึ่ง อีกส่วนให้ปู่ย่า"
"ดีจ้ะ ย่าของลูกชอบกินลูกอมนักหนา อมลูกเดียวได้ตั้งครึ่งค่อนวัน"
"แล้วก็เค้ก คุกกี้ท้อซู่ ย่าก็ชอบกิน"
คูปองอาหารที่บ้านไม่พอ เฉี่ยวเฉี่ยวก็ซื้อของราคาสูง
ที่ร้านสหกรณ์ซื้อของกองใหญ่ จากนั้นก็ไปร้านขายผัก
พี่หลิวมารับตั้งแต่ไกลทีเดียว "โอ๊ย แม่คุณเอ๋ย ใกล้คลอดแล้วใช่ไหม อย่าออกมาเดินอีกเลยนะ"
"ยังไม่ถึงกำหนดค่ะ กำหนดคลอดเดือนหน้า มีเพื่อนจะมา ก็เลยซื้อของ"
เฉี่ยวเฉี่ยวเดินลำบากขึ้นบ้างแล้ว แต่ก็จริงอยู่ที่ขืนอ่านหนังสืออยู่บ้านทั้งวันหล่อนยิ่งอึดอัดกว่า
"อยากได้ผักอะไร บอกพี่มา พี่จะชั่งให้ ถ้าลดคูปองได้นิดหน่อย พี่ก็จะลดให้"
"พี่หลิว ขอบคุณจริง ๆ นะคะ ฉันก็ช่วยอะไรพี่ไม่ได้แล้ว แต่พี่ก็ยังดีกับฉันแบบนี้"
"พูดอะไรน่ะ เราเป็นเพื่อนกัน จะว่าเพราะไม่มีผลประโยชน์แล้ว เพื่อนก็ไม่ใช่เพื่อนอีกแล้วเหรอ"