ท้องฟ้ามืดสนิทในที่สุด ไฟถนนสองข้างทางก็สว่างขึ้นตามลำดับ แม้จะเป็นแสงสีส้มเดียวกัน แต่กลับไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย กลับทำให้รู้สึกหนาวเย็นยะเยือก
ร้านค้าตามถนนก็เปิดทำการติดต่อกันไป
เพียงพริบตาเดียว ถนนก็เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย คึกคักสุดขีด
เมื่อมองดูฉากนี้แวบแรก คล้ายกับตลาดกลางคืนในโลกความเป็นจริง
แต่ทว่าอวี๋เป่ยหมิงและซางเฟยหว่านกลับเห็นว่า ผู้คนที่สัญจร พ่อค้าแม่ค้า แม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ที่คอยรักษาความสงบเรียบร้อย ล้วนเป็นปีศาจที่แปลงกายเป็นมนุษย์ทั้งสิ้น
พวกที่แปลงกายเป็นมนุษย์ได้สมบูรณ์ก็ยังถือว่าดี
ปีศาจหลายตนที่ฝึกฝนไม่ถึงขั้น ก็ออกมาเดินเตร่ ครึ่งหนึ่งเป็นกายปีศาจ ครึ่งหนึ่งเป็นร่างมนุษย์ ประหลาดพิลึกยิ่งนัก
ปีศาจสาวอ้วนที่แต่งตัวเลิศหรูผู้หนึ่ง มีรูปร่างสูงถึงสองสามเมตร ศีรษะเป็นหัวหมูกลม ๆ ร่างกายกลับเป็นมนุษย์ที่อวบอิ่ม
ปิศาจหัวหมูผู้นั้นถือเชือกจูงสุนัขไว้ในมือ ปลายเชือกอีกด้านกลับคล้องคอเด็กสาวผมทองตาสีฟ้าคนหนึ่ง
ปีศาจสาวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน: "ถนนมีคนเยอะ เด็กดีของแม่จะวิ่งหนีไปไหนไม่ได้นะ ไม่งั้นถ้าถูกปีศาจร้ายจับไปกิน แม่คงร้องไห้ตายแน่"
ยังมีปีศาจชายอีกตนสวมสูทสีดำ ขับรถมนุษย์ไปพร้อมกับตะโกนโฆษณาไปด้วย: "รถมนุษย์ รถมนุษย์ ใครอยากนั่งรถมนุษย์บ้าง?"
หน้ารถมีชายฉกรรจ์สองคนที่เปลือยท่อนบนถูกมัดอยู่ กำลังใช้แรงลากรถอย่างยากลำบาก บางครั้งก็ต้องโดนแส้ฟาด ถูกปีศาจเร่งเร้าให้รีบเดิน
หน้าภัตตาคารหรูแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ มีป้ายประกาศแขวนอยู่: [ห้ามนำสัตว์เลี้ยงมนุษย์เข้าประจำการ]