เวลานี้ แม้แต่ผู้ชมที่อยู่หน้าก็จอ ก็ราวกับถูกพาเข้าไปในโรงภาพยนตร์ อดขนลุกไม่ได้:
[สตรีมเมอร์ดูเสร็จก็รีบไปเถอะ ดูแล้วรู้สึกอึดอัดมาก รู้สึกเหมือนมีพลังหยินปะทะผิว]
[ที่แท้หนังเที่ยงคืนน่ากลัวขนาดนี้ คราวหน้าไม่ดูรอบเที่ยงคืนอีกแล้ว]
[เมื่อกี้กล้องสั่นนิดหน่อย เหมือนเห็นเงาดำวาบผ่านไป]
[คนข้างบนอย่ามาหลอกฉัน กลัวจะนอนไม่หลับ]
[ตอนนี้ฉันอยู่ในโรงหนัง กำลังรอดูรอบเที่ยงคืน ทำไงดี? จะดูต่อดีไหม? ยกชื่อสตรีมเมอร์ไป โรงหนังจะคืนเงินไหม?]
ซางเฟยหว่านมองเห็นสถานการณ์ได้ชัดเจนพอสมควรแล้ว จึงพูดกับ"หนึ่งภพหนึ่งสวรรค์" ว่า "ออกไปพูดข้างนอกเถอะ"
"หนึ่งภพหนึ่งสวรรค์" ก็อยากจะรีบออกไปเหมือนกัน
ความรู้สึกของเขาชัดเจนกว่าชาวเน็ตหน้าจอ เมื่อเข้าใกล้ประตูโรงฉายหมายเลข 4 ก็รู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัว กลางฤดูร้อนยังต้องตัวสั่นหลายครั้ง
แต่ที่แปลกกว่าคือ รู้ว่าข้างในไม่ปกติ แต่ในจิตใต้สำนึกกลับมีความอยากเข้าไปนั่งดูหนังสักเรื่อง
เหมือนมีพลังพิเศษบางอย่างเรียกให้เขาเข้าไป
เขาวิ่งออกจากโรงหนังโดยไม่หยุด พอออกมาได้ ความรู้สึกไม่สบายใจแปลกๆ นั้นก็หายไป
พักหายใจแล้ว เขาถามซางเฟยหว่านว่า "เป็นยังไง? เห็นปัญหาหรือยัง?"
ซางเฟยหว่านกล่าวว่า "ในโรงหนังมีความแค้นใหญ่หลวง และไม่ใช่แค่ความแค้นของหญิงสาวที่ฆ่าตัวตาย ควรมีต้นเหตุความแค้นอื่นๆ อีก โรงฉายหมายเลข 4 ก็พอดีอยู่ตำแหน่งหยินที่สุด ยิ่งปิดไว้นาน ก็ยิ่งเสริมพลังหยิน จึงเกิดเรื่องได้ง่าย"