เธอไม่เหมือนตอนนั้นเลยสักนิด
ตอนนั้น เธอสดใสร่าเริง เป็นคนดีและเรียนเก่ง
ตอนนี้ เธอเก็บตัว เงียบขรึม
จนกระทั่งเขาตามตื้ออยู่นานหลายเดือน เธอถึงยอมเปิดใจและตกลงคบหากัน
วันนั้นเขาดีใจมาก ราวกับทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง
ความรักที่ได้กลับมาทำให้เขาทะนุถนอมเป็นอย่างมาก ถึงขนาดเปลี่ยนนิสัยคุณชายใหญ่ พยายามทำดีกับเธอ หาทางเอาใจเธอ
แต่ไม่กี่วันต่อมา เธอกลับเงียบงันไปอีก
เธอมีปากเสียงกับเขาเป็นระยะ สายตาที่มองเขาก็เย็นชาลงเรื่อย ๆ
เขาหงุดหงิด ถึงกับจงใจพาผู้หญิงคนอื่นมาให้เห็นต่อหน้าเธอ
แต่เธอทั้งที่อิจฉา กลับกลั้นอารมณ์แล้วพูดคำอวยพรออกมา
ช่วงนี้ เธอก็หายไปอีกครั้ง
เขาตกใจ ตามหาเธอไปทั่วโลกเหมือนครั้งนั้น
หาอยู่สามวันเต็ม ๆ หาคนไม่เจอ โทรศัพท์ก็ไม่รับสาย
เธอก็หายไปจากโลกของเขาอีกครั้ง
ตอนนี้ คุณชายผู้หยิ่งยโสผู้นั้นกอดหัวตัวเองไว้ เจ็บปวดจนสุดขีด: "ฉันรู้สึกว่า ฉันดูเหมือนจะต้องสูญเสียเธออีกครั้ง"
"ไม่!" จู่ ๆ เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำมีไอน้ำบาง ๆ "ฉันจะสูญเสียเธออีกไม่ได้! ฉันต้องหาเธอให้เจอ เธอคิดจะทิ้งฉันอีกไม่ได้!"
ซางเฟยหว่านถามซ้ำอีกครั้ง: "คนที่คุณต้องการหาชื่ออะไรกันแน่?"
คุณชายตอบ: "หลิงเยียนเยียน ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"
ซางเฟยหว่านพูด: "ถ้าเป็นหลิงเยียนเยียน เธอตายไปแล้ว ตายตั้งแต่สิบปีก่อน ฉะนั้นไม่มีทางหาเธอกลับมาได้"