เล่อจิวจิ่วตกใจจนต้องใช้เวลานานกว่าจะตั้งสติได้ เธอค่อย ๆ รวบรวมความกล้าเดินไปที่อ่างอาบน้ำ กดปุ่มระบายน้ำ แล้วรีบหลบไปยืนที่มุมประตู มือยังกอดโทรศัพท์ไว้แน่น—เผื่อว่ามีอะไรแปลก ๆ ซ่อนอยู่ในน้ำ เธอจะได้หนีและขอความช่วยเหลือได้ทัน!
น้ำในอ่างอาบน้ำถูกระบายออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นก้นอ่างที่สะอาดเปล่งปลั่ง
ไม่มีอะไรเลย ไม่มีใคร และไม่มีมือนั้นด้วย
หรือว่าเมื่อกี้จะมองผิดไป?
เธอค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ แล้วตรวจดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในระหว่างที่ตรวจดูนั้น เธอเผลอทำขวดน้ำแร่ที่วางอยู่ขอบอ่างตกลงไปในอ่างอาบน้ำ
วินาทีถัดมา ขวดน้ำก็หายไปจากอ่างอาบน้ำ
เธอขยี้ตา คิดว่าตัวเองคงตาฝาดอีกครั้ง
แต่พอเธอโยนขวดน้ำแร่ขวดที่สองลงไป ขวดน้ำก็หายไปในอ่างอาบน้ำอีกครั้ง
อ้า นี่มัน...นี่มัน...
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงนิยายแนวข้ามยุคที่กำลังนิยมบนอินเทอร์เน็ต
นิยายแบบนั้นเธออ่านมาหลายเล่มแล้ว รู้สึกว่าเนื้อหามันค่อนข้างมหัศจรรย์ดี
หรือว่าเธอเองก็เหมือนนางเอกในหนังสือ ที่มีภาชนะที่เชื่อมต่อกับอีกโลกหนึ่งได้?
คิดได้ดังนั้น เธอก็เทอาหารเหลือ ๆ ในตู้เย็นลงในอ่างอาบน้ำจนหมด—อาหารเหลือเหล่านั้นก็หายไปเช่นกัน
[ให้ตายเถอะ มีเรื่องแบบนี้จริง ๆ ด้วยเหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ใช่นิยาย]
[ฉันเพิ่งลองเอาขวดโหลในบ้านไปลองกับอ่างอาบน้ำกับโถส้วมดู ผลคือแม่ฉันตีฉันเละ บอกว่าฉันทำให้โถส้วมอุดตัน]