ขณะนี้ กลุ่มสี่คนเดินทางมาถึงหน้าโรงเลี้ยงไก่ของฟาร์มแล้ว
ยังเป็นภาพเดิมไม่ผิดเพี้ยน ที่นี่ไม่มีหมอกดำคราบคลุม เห็นเพียงแสงจันทร์เต็มดวงใสสะอาดและรัตติกาลอันแสนอ่อนโยน
แต่ยิ่งสถานที่เงียบสงบและงดงามเช่นนี้ ก็ยิ่งทำให้ใจหวั่นว้าวุ่นยิ่งขึ้น
ซางเฟยหว่านและอวี๋เป่ยหมิงเดินคุ้มกันไป๋จวิ้นทั้งซ้ายขวา ส่วนจางเสวี่ยเสวี่ยตามห่างหลังไป๋จวิ้นสองก้าว
ทั้งสามคนตั้งวงเป็นรูปตัววี ปกป้องไป๋จวิ้นไว้ตรงกลาง
ไป๋จวิ้นที่ปกติช่างอารมณ์ขันเฮฮา ณ ขณะนี้สีหน้ากลับเคร่งขรึมผิดปกติ ตื่นตูมระแวดระวังสำรวจสภาพรอบด้าน
ทั้งกลุ่มเดินสำรวจไปทั่วฟาร์มหนึ่งรอบ ทั้งไม่พบร่องรอยของผู้อยู่เบื้องหลัง และไป๋จวิ้นก็ไม่ปรากฏอาการผิดปกติ
ไป๋จวิ้นกระซิบถามเบา ๆ "ต่อไปทำยังไง เดินวนรอบฟาร์มต่อไปอีกเหรอ ถ้ายังงี้ต่อไปฟ้าก็จะสางแล้ว"
เมื่อฟ้าสาง ความพยายามทั้งคืนก็เปล่าประโยชน์ เมื่อถึงคืนจันทร์เต็มดวงคราวหน้า สถานการณ์อาจยิ่งควบคุมยากขึ้นไปอีก
ซางเฟยหว่านเอ่ยถามจางเสวี่ยเสวี่ย "เธอเปิดกล่องสุ่มเก่งขนาดนั้น มีวิธีใช้วิธีแบบเดียวกันนี้หาตัวผู้อยู่เบื้องหลังได้ไหม"
จางเสวี่ยเสวี่ยว่า "อย่างแรกก็ต้องมีกล่องสุ่มให้ฉันได้เลือกก่อนสิ ที่นี่ไม่มีอะไรเลย ฉันจะไปสุ่มที่ตรงไหนล่ะ"
ซางเฟยหว่านขมวดคิ้วครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า "สิ่งนั้นน่าจะอยู่ภายในบริเวณฟาร์มนี้แหละ เพียงแต่เราไม่รู้ว่าซ่อนอยู่ตรงไหน แถมยังมองไม่เห็นร่างแท้จริงของฝ่ายนั้น งั้นเธอช่วยชี้ทิศทางให้พวกเราหน่อยได้ไหม ทิศทางที่จะพบเบาะแสได้"