เที่ยงคืน 11 นาที 57 วินาที
สตรีมเมอร์สองคนที่ติดอยู่ในเรือนผีแถวนั้น กำลังเล่นซ่อนแอบ กลับมาปรากฏตัวในไลฟ์สดของซางเฟยหว่านอีกครั้ง
"สตรีมเมอร์ อีกไม่ถึงเที่ยงคืนแล้ว ไอ้สิ่งนั้นกำลังจะมา ทำไงดี? พวกเราไม่อยากเล่นซ่อนแอบอีกแล้วจริงๆ"
[อ้า ตอนจบของซ่อนแอบที่ฉันรอมาทั้งคืนกำลังจะเริ่มแล้ว!]
[เพื่อนๆ ใครเข้าใจบ้าง อีกเดี๋ยวเที่ยงคืนแล้ว ใจฉันสั่นไปหมด]
[กลัวแต่ก็อยากดู ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ เพราะฉันก็เป็นแบบนั้น]
"มีฉันอยู่ อย่ากลัว"
น้ำเสียงของซางเฟยหว่านเรียบๆ แต่กลับมีพลังที่ทำให้คนรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก
เหล่าเฮยและคุนจื่อที่อยู่หน้ากล้อง รู้สึกเหมือนได้พึ่งพา ทันใดนั้นก็มีความมั่นใจที่จะฝ่าวิกฤต
"ติ๊ด!" นาฬิกาข้อมืออิเล็กทรอนิกส์ของเหล่าเฮยเดินมาถึงเลข 12 พอดี หัวใจที่เพิ่งสงบลงก็กระตุกวูบอีกครั้ง
และเสียงประหลาดนั้นก็ดังขึ้นพร้อมกัน:
"ถึงเวลาเล่นเกมแล้ว มาเล่นซ่อนแอบกันต่อเถอะ!"
"ฉันนับถึงสิบ ต้องซ่อนให้ดีนะ ถ้าฉันหาเจอจบเห่เลย อิอิ..."
เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงเด็กจริงๆ แต่กลับก้องกังวานน่าขนลุก ทำให้คนขนหัวลุก
แฟนคลับเก่าที่อยู่หน้าจอค่อนข้างชิน มีภูมิต้านทานความกลัวในระดับหนึ่ง แต่แฟนคลับใหม่ตกใจร้องกรี๊ด:
[งั้นหลิงอวิ๋นเจินเหริน อาชีพหลักคือจับผี อาชีพเสริมคือเป็นนักแสดงเหรอ?]