ซางเฟยหว่านพูดกับสยงหนีหนีว่า "มะรืนนี้ สามีของเธอจะต้องเจอวิกฤตครั้งใหญ่"
"อะไรนะ!" สยงหนีหนีตกใจจนกระโดดขึ้นจากเก้าอี้ "มันเกี่ยวกับงานของเขาหรือเปล่า? หนีได้ไหม?"
น้ำเสียงของเธอสั่นเทา
ซางเฟยหว่านกล่าว "มีโอกาสรอดอยู่บ้าง ต้องดูว่าเขาจะฉวยไว้ได้หรือไม่"
"ช่วยด้วยเถอะค่ะ สตรีมเมอร์ ฉันขอร้องเลย ช่วยฉันด้วยเถอะ!"
ถ้าไม่ใช่เพราะกำลังไลฟ์สดอยู่ สยงหนีหนีอยากจะคุกเข่าให้เธอแล้ว
ซางเฟยหว่านกล่าว "ฉันวาดยันต์คุ้มภัยให้เธอหนึ่งผืน ซึ่งเป็นโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียว ก่อนมะรืนนี้จะถึงมือเธอ ตอนนั้น สามีของเธอจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่แทบไม่มีทางรอด แต่จะฝ่าวิกฤตนี้ไปได้และคว้าโอกาสรอดนั้นไว้ได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของสามีเธอเอง"
"ได้ ๆ! ขอบคุณมาก ๆ!" สยงหนีหนีขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า พร้อมส่งค่าตอบแทนเป็นอวตารปลาวาฬเหินเวหาหลายอันติดๆ กัน
ซางเฟยหว่านตัดสัญญาณการเชื่อมต่อ แล้ววางโทรศัพท์คว่ำหน้าลงบนโต๊ะ
จากนั้นเธอก็หยิบกระดาษเหลืองสองแผ่นออกมา แต่ไม่ได้ใช้ชาดวาด แต่ใช้เลือดจากปลายนิ้วของตัวเอง ผสานพลังปราณวิญญาณต้นกำเนิด รีบวาดยันต์คุ้มภัยพิเศษสองผืน
ผืนหนึ่งให้สยงหนีหนี อีกผืนหนึ่งมีไว้ใช้อย่างอื่น
ยันต์คุ้มภัยที่ทำด้วยวิธีนี้จะมีประสิทธิภาพและทรงพลังกว่าการวาดด้วยชาด
เพียงแต่การทำต้องใช้พลังปราณวิญญาณมาก ในเวลาอันสั้นจึงวาดได้แค่สองผืน
เมื่อยันต์สำเร็จ จะรางๆเห็นพลังปราณวิญญาณไหลเวียน ประกายแสงสีทองวาบผ่านแล้วซ่อนหายเข้าไปในยันต์
เธอหยิบยันต์ผืนหนึ่ง ไปที่ห้องพักของปีศาจต้นหลิวที่อยู่ห้องถัดไป