ชายหนุ่มถูกเธอทำให้กระวนกระวายใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ผลักภรรยาออกไปทันที: "ในออฟฟิศมีกล้องวงจรปิด ทำอะไรลับ ๆ ไม่ได้หรอก เอาไว้กลับบ้านก่อน ฉันจะจัดการเธอให้หายอยาก เจ้าแมวน้อยตัวดีที่ชอบก่อเรื่องยั่วผู้ชาย!"
เสี่ยวเสี่ยวหัวเราะพลางพูดว่า: "กินซุปไก่ก่อนเถอะ เดี๋ยวจะเย็นหมด"
ชายหนุ่มกำลังจะยื่นมือไปหยิบกล่องข้าว เสี่ยวเสี่ยวก็พูดขึ้นอีก: "นายยังไม่ได้ล้างมือเลยใช่ไหม? ช่วงนี้เชื้อโรคเยอะ ต้องล้างมือก่อนกินเสมอ!"
"ได้ ฉันไปล้างมือ รอฉันเดี๋ยวนะ"
รู้สุขแห่งปลาลุกขึ้นเดินออกจากออฟฟิศ
ส่วนผู้หญิงคนนั้น พอเขาก้าวออกจากออฟฟิศไปปุ๊บ รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไปทันที
เธอสีหน้าเรียบเฉย จ้องมองตู้ปลาอย่างเย็นชา: "เขากลับไม่ยอมส่งแกไปซะด้วยซ้ำ งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจเลย ปล่อยให้ฉันส่งแกขึ้นสวรรค์ด้วยมือตัวเองดีกว่า"
ในตู้ปลา ปลาทองตัวเล็กซ่อนตัวอยู่ใต้ต้นไม้น้ำ ตัวสั่นเทิ้ม
รู้สุขแห่งปลาล้างมือเสร็จ ฮัมเพลงเดินกลับมาที่ออฟฟิศ
สิ่งแรกที่เขาสังเกตเห็นคือภรรยาอย่างเสี่ยวเสี่ยวหายไปแล้ว จากนั้นกวาดสายตามองไป ก็พบว่าตู้ปลาบนโต๊ะทำงานหายไปด้วย
เกิดอะไรขึ้น? ปลาล่ะ?
ภรรยาหายไป ก็คงจะกลับบ้านเอง ส่วนปลา... ปลาจะเดินหนีไปเองได้ด้วยเหรอ?
เขารีบโทรหาภรรยาทันที:
"นี่ที่รัก เธออยู่ไหน?"
"ที่รัก ฉันกลับก่อนแล้ว นายกินซุปไก่เสร็จแล้วก็ตั้งใจทำงานนะ ฉันรออยู่ที่บ้าน"