พอมีเครื่องสังเวยคน เกาเลี่ยงก็มีวาสนารุ่งเรืองสุดขีดจริง ๆ ในเวลาแค่ปีเดียวก็ร่ำรวยเป็นหมื่นล้าน กลับไปยืนอยู่จุดสูงสุดของชีวิตอีกครั้ง
ไม่มีใครเยาะเย้ยถากถางเขาอีกแล้ว ทุกคนมีแต่ความเคารพนับถือเต็มเปี่ยม คนที่ล้มเหลวมีมากมายขนาดนั้น มีเพียงเขาคนเดียวที่รอดจากจุดจบแล้วรุ่งอีกครั้ง
แต่ในเวลาเดียวกัน เขาขโมยศพในประเทศ T ก็เกือบถูกจับได้หลายครั้ง
พอเห็นว่าประเทศ T ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป และในกระดูกเขาก็ยังมีความคิดอยากกลับไปตายที่บ้านเกิด
คิดอยู่นาน ในที่สุดเขาก็กลับประเทศ
ส่วนเทพเจ้านั้น เขาใช้วิธีผิดกฎหมายลักลอบนำเข้ามาในประเทศ
เพื่อรับการคุ้มครองจากเทพเจ้าและได้โชคลาภไม่ขาดสาย เขาคิดแผนชั่วร้ายและมองการณ์ไกลได้
เขาจงใจเลือกเมืองเล็ก ๆ ในชนบทห่างไกล ออกเงินบูรณะฌาปนสถานที่นั่น และใช้เส้นสายประมูลได้อาคารเผาศพ
ใช้อาคารเผาศพเป็นฉากบังหน้า แอบซ่อนศพที่ควรจะเผา ส่งออกมาเป็นเครื่องสังเวยคนให้เทพเจ้า
ไป๋จวิ้นฟังจนขนลุกและโกรธแค้นมาก: "แกทำเรื่องที่ไร้ยางอายขนาดนี้ได้ยังไง? พ่อฉันตอนนั้นยังให้เงินตั้งตัวแกตั้งหลายล้าน แกคนแบบนี้ต่อให้ถูกแล่เนื้อเป็นพันชิ้นก็ยังไม่สาสม!"
โดนด่า เกาเลี่ยงก็ไม่โกรธ ยังมองไป๋จวิ้นด้วยสายตาเมตตาเหมือนมองลูกตัวเอง