ซางเฟยหว่านกล่าว "รอให้ฉันมีเวลาพรุ่งนี้จะช่วยจัดการให้นะ แต่คืนนี้คุณต้องอดทนเอาเอง ลองนึกถึงโครงเรื่องต่อไปแล้วเตรียมใจไว้ล่วงหน้าได้เลย"
โครงเรื่องต่อไป? ผีเฒ่าครุ่นคิดแค่เล็กน้อยก็ใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที
"ตามเนื้อเรื่องที่ดำเนินไป หลังจากนี้จะเป็นฉากที่ผีสาวสวมชุดแดงแต่งงาน ล่อให้พระเอกไปคำนับฟ้าดิน…"
ซางเฟยหว่านว่า "ตอนนี้คุณก็คือพระเอกแล้ว เชิญเตรียมคำนับฟ้าดินได้เลย"
ผีเฒ่า "…"
ฉากคำนับฟ้าดินของผีสาว เป็นตอนที่สยดสยองที่สุดในเรื่อง แม้แต่เขาเองในฐานะผู้เขียนตอนแต่งเนื้อเรื่องส่วนนี้ก็ยังตกใจกลัวไม่หาย
แต่ตอนนี้… เหตุการณ์น่าสะพรึงจากในหนังสือกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเขา! เขาแทบอยากจะเผ่นหนีไปเดี๋ยวนั้น
ซางเฟยหว่านกล่าว "ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน เนื้อเรื่องก็จะสำแดงลงบนตัวคุณตามจริง ที่จริงฉันแนะนำให้คุณอยู่ที่เดิม อย่างน้อยในห้องก็ปลอดภัยกว่า ไม่อย่างนั้นหากระหว่างเดินทางเรื่องน่าสะพรึงเกิดขึ้นมา ภาพลวงตาบังตาคุณมองไม่เห็นสภาพจริง ก็อาจเดินเข้าไปบนถนน ริมแม่น้ำ หรือหน้าผา ซึ่งถึงตายได้จริง ๆ"
ผีเฒ่า "…"
[อา ฉันสงสารนักเขียนจริง ๆ น่าสงสารจัง หนีก็หนีไม่พ้น]
[ฉันเคยอ่านเนื้อเรื่องตอนแต่งงานแล้วล่ะ ถึงขั้นทำให้ฉันฝันร้ายสามวันสามคืนเลย นักเขียน ในที่สุดคุณก็ได้รับกรรมตามสมควร!]
[ไม่เป็นไร คุณก็รู้เนื้อเรื่องต่อจากนั้นนี่นา แค่คำนับฟ้าดินกับผี แล้วก็นอนเคียงข้างกัน อดทนจนฟ้าสางเรื่องก็จบ]
[เฮือก คนข้างบนนั่น ฉันแค่ฟังที่คุณพูดก็กลัวแล้ว]
ผีเฒ่า "…"