วิญญาณที่ผ่านพิธีส่งวิญญาณได้ ในตอนนี้ต่างหลั่งไหลไปยังประตูแห่งการเวียนว่ายตายเกิด
แต่ก็ยังมีภูติผีร้ายอีกมากมาย ที่เกิดความโลภและความต้องการฆ่าฟัน พวกมันรู้สึกได้ว่าพลังของซางเฟยหว่านทั้งหมดถูกใช้ไปกับการค้ำจุนประตูแห่งการเวียนว่ายตายเกิด จนไม่สามารถรับมือสิ่งอื่นได้อีก
ดังนั้น ภูติผีร้ายเหล่านั้นจึงส่งเสียงคำรามและกรูกันเข้ามา ต้องการกลืนกินร่างกายและวิญญาณของซางเฟยหว่าน เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง
เดิมทีมันเป็นเพียงแสงสีฟ้า แต่เมื่อเข้ามาใกล้ก็กลายเป็นวิญญาณที่อ้าปากกว้างราวกับกะละมัง
แต่ยังไม่ทันที่พวกมันจะเข้าใกล้ซางเฟยหว่าน ก็ถูกอวี๋เป่ยหมิงตบจนตายไปทีละตัว
ตบตายไปหนึ่งตัว ก็มีอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามา
อวี๋เป่ยหมิงพลิกข้อมือ ก็รวมพลังเป็นดาบแสงสีดำ เล่มหนึ่ง พร้อมด้วยพลังสังหารอันหนาวเหน็บ ฟันลงหนึ่งครั้ง วิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนก็สลายกลายเป็นความว่างเปล่า
แต่ภูติผีร้ายที่นี่มีมากเกินไปจริง ๆ ฆ่าไปกลุ่มหนึ่งก็มีอีกกลุ่มเข้ามาเพิ่ม
ภูติผีร้ายเหมือนแตนคลุ้มคลั่ง รุมกันเข้ามาไม่หยุด
การทำงานของซางเฟยหว่านที่นี่ก็ไม่สามารถเร็วเกินไปได้ วิญญาณที่ต้องทำพิธีส่งวิญญาณมีมากเกินไป ส่งไปกลุ่มหนึ่ง ก็มีอีกกลุ่มเข้ามา
ใต้ทะเลมีพลังหยินหนักมาก กักขังวิญญาณที่ตายไปแล้วไว้ พร้อมกันนั้นก็ทำให้พวกมันไม่สามารถสลายไปได้ง่าย ๆ
ดังนั้น ตลอดหลายพันปีมานี้ จึงรวมตัววิญญาณไว้มากมายเกินไป
แต่ก่อนที่พวกมันจะล่องลอยไปทั่วสารทิศ ไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็น แต่วันนี้ทั้งหมดมารวมกันที่นี่ ยิ่งรวมกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
จางเสวี่ยเสวี่ยเห็นดังนั้นก็ร้อนใจอยู่ในใจ
เธอเองก็อยากช่วย แต่พลังปราณวิญญาณของเธออ่อนแอเกินไป ตอนแรกเพิ่งตบภูติผีร้ายไปหนึ่งตัว ก็ดึงดูดภูติผีร้ายกลุ่มหนึ่งเข้ามาโจมตี