ในตอนนี้ฤทธิ์ของยาบอกความจริงหมดลงแล้ว ชายคนนั้นก็กลับมามีอิสระอีกครั้ง
เขาตบหน้าตัวเองดัง ๆ "ฉันพูดไปเอง เมื่อกี้ฉันพูดไปเองหมด อย่าไปเชื่อกันนะทุกคน!"
เขาหันไปชี้หน้าซางเฟยหว่านในจอ "เธอเป็นปีศาจ ใช้เวทมนตร์อะไรสักอย่างมาหลอกลวงฉัน บงการให้ฉันพูดแบบนั้น ใช่ เธอจงใจจัดการทุกอย่าง ฉันไม่ได้อยากพูด เรื่องพวกนั้นไม่จริง อย่าไปเชื่อกันนะ!"
ซางเฟยหว่านพูดเสียงเย็น "ระหว่างเธอกับพี่เฟิง ควรจะมีประวัติการโอนเงินสด แชต และข้อมูลอื่น ๆ ต่อให้ลบแชตไปแล้ว ก็มีวิธีทางเทคนิคที่จะกู้คืนมาได้ เพราะฉะนั้น เรื่องที่เธอพูดเป็นความจริงหรือไม่ ตำรวจจะไปตรวจสอบเอาเอง"
เจ้าของร้านสามีภรรยาได้สติกลับมา โกรธจนทนไม่ไหว
"ผู้ชายแบบเธอจะมีได้ยังไง มาทำเรื่องน่าขยะแขยงแบบนี้ในร้านของเราเนี่ย!"
"ฉันแจ้งตำรวจไปแล้ว มีอะไรเดี๋ยวค่อยไปพูดกับตำรวจ! ดีที่วันนี้เราลองเชิงไว้ คอยจ้องเธอตลอด ทำให้เธอหนีไม่พ้น"
"เกือบทำให้ร้านเราเป็นร้านผีสิง โมโหจริง ๆ"
เจ้าของร้านชายไปยกเก้าอี้มานั่งขวางหน้าประตู ถ้าตำรวจไม่มา เขาจะไม่ขยับเด็ดขาด