ซางเฟยหว่านถามว่า "ยามนี้ฉันไม่คิดเงินเธอก็ได้ เพราะการบ้านของเธอคงไม่ได้คืนแล้ว"
เสี่ยวเซียวเอ่ยอย่างร้อนรน "ทำไมถึงไม่ได้คืนล่ะ? สตรีมเมอร์ ฉันรู้ว่าคุณเก่งมาก ทุกคืนฉันแอบดูไลฟ์ของคุณ คุณคำนวณอะไรก็รู้ไปหมด ได้โปรด ช่วยหาสมุดการบ้านให้ฉันหน่อยเถอะ ฉันเขียนจนเหนื่อยแทบตาย"
ซางเฟยหว่านว่า "ฉันช่วยหาการบ้านให้เธอไม่ได้ แต่หาคนขโมยการบ้านเธอได้"
เสี่ยวเซียวถามทันที "ถูกขโมยไปจริง ๆ ด้วยหรือ? ใครกัน?"
ซางเฟยหว่านว่า "ก็คนที่เธอกำลังสงสัยอยู่ในใจนั่นแหละ"
เสี่ยวเซียวชะงัก "เพื่อนร่วมชั้นฉัน? จ้าวหลิงหลิง?"
จ้าวหลิงหลิงไม่เพียงเป็นเพื่อนร่วมชั้น ยังเป็นเพื่อนบ้านตึกเดียวกัน อยู่ใกล้กันทั้งสองจึงมักเล่นด้วยกันบ่อย ๆ สนิทสนมกันดี
วันที่การบ้านหาย จ้าวหลิงหลิงแวะมาเล่นที่บ้านเสี่ยวเซียว
ตอนนั้นพอคุยถึงเรื่องการบ้าน จ้าวหลิงหลิงยังพูดว่า "เดือนที่แล้วฉันเอาแต่เล่น ไม่ได้เขียนการบ้านเลยสักนิด เสี่ยวเซียว ขอยืมการบ้านเธอลอกหน่อยสิ"
เสี่ยวเซียวปฏิเสธทันที "ถ้าฉันให้เธอลอกการบ้าน มีแต่จะทำร้ายเธอ! แม่เธอรู้ก็ต้องโกรธแน่ ตอนนี้ยังพอมีเวลาก่อนเปิดเทอม รีบ ๆ ทำยังพอทันนะ"
จ้าวหลิงหลิงเพิ่งกลับไปไม่นาน เสี่ยวเซียวก็พบว่าการบ้านปิดเทอมภาคฤดูร้อนของตนหายไปหมด หกเล่ม ไม่เหลือสักเล่ม
ตอนแรกเธอไม่คิดสงสัยจ้าวหลิงหลิง เพราะอย่างไรก็คือเพื่อนรักของเธอ