คนที่ก่อไฟนั้นคือใครกันแน่?
ซางเฟยหว่านยกมือขึ้น ชี้ไปที่ตาเฒ่าหวัง พูดว่า "คือคุณ"
ตาเฒ่าหวังยังคงจมอยู่กับความเศร้าสลดจากเหตุการณ์ในอดีต ไม่สามารถปล่อยวางได้ จู่ๆ ก็ถูกชี้ ภายในชั่วพริบตา สายตาของทุกคนในตู้โดยสารก็หันมามอง
ตาเฒ่าหวังตบขาตัวเองพลางร้อง "สิ่งนี้จะเป็นฉันได้อย่างไร? เจ้าหนูคนนี้ จะพูดจาไร้สาระได้อย่างไร?"
ซางเฟยหว่านกล่าว "คืนนั้น ถึงแม้สภาพแวดล้อมในตู้โดยสารจะแย่มาก แต่เพราะคุณติดบุหรี่จัด ทนไม่ไหวจึงจุดบุหรี่สูบ..."
"สูบไปหนึ่งมวน คุณก็โยนก้นบุหรี่ออกไปนอกหน้าต่าง แต่ลมที่พัดเข้าหน้าต่างนั้นแรง ทำให้ก้นบุหรี่ปลิวกลับเข้ามาในรถ คุณไม่ได้สังเกต ก็หันหลังเดินจากไป..."
ไม่มีใครพบว่า ก้นบุหรี่กลิ้งไปตกบนผ้าห่มที่ผู้โดยสารอีกคนหนึ่งพกติดตัวมา ผ้าห่มจึงถูกจุดติดไฟ
ที่ที่นั่งข้างๆ มีชายคนหนึ่งที่ชอบดื่มเหล้า พกเหล้าขาวกลั่นแรงๆ หนึ่งขวดใหญ่ติดตัวมา วางไว้ใต้ที่นั่ง ตอนวางไม่ได้สอดเข้าไปจนสุด ยังมีส่วนหนึ่งของขวดโผล่ออกมา
หญิงสาวคนหนึ่งที่อุ้มเด็ก เพราะเด็กร้องไห้งอแง รบกวนการนอนของผู้โดยสารหญิงที่นั่งข้างๆ เกิดการโต้เถียงกัน การโต้เถียงกลายเป็นการผลักไสกัน
ตาเฒ่าหวังรีบร้อนเข้ามาห้ามปราม ท่ามกลางความวุ่นวาย เผลอเตะขวดเหล้าที่วางอยู่ใต้ที่นั่งจนล้ม เหล้าขาวกลั่นแรงๆ จึงหกออกมา กระจายเป็นบริเวณกว้าง และด้วยเหตุนี้เอง ทำให้ก้นบุหรี่และผ้าห่มลุกไหม้รุนแรงยิ่งขึ้น
เปลวไฟลุกลามจนควบคุมไม่ได้ ผู้ที่ไหวตัวทันก็รีบหนีเอาตัวรอด