นับตั้งแต่ไป๋เฉิงเฟิงกับไป๋จวิ้น พ่อลูกคู่นี้ย้ายเข้ามาอยู่ที่เจี้ยงเยว่ซานจวง บวกกับจางเสวี่ยเสวี่ยอีกหนึ่งคน บ้านของซางเฟยหว่านจึงครึกครื้นไม่เว้นแต่วัน
ภายในเวลาแค่สองวัน ปีศาจต้นไม้ทั้งเก้าต้นก็กลายเป็นพี่น้องร่วมสุรากับไป๋เฉิงเฟิงเสียแล้ว
และเพื่อสิ่งนี้ ไป๋เฉิงเฟิงต้องแลกด้วยราคามโหฬาร
นอกจากเงินทองแล้ว เขายังต้องกินข้าววันละสามมื้อบวกของว่างอีกสองมื้อ
วันนี้ยังถูกปีศาจต้นจันทน์ลากไปที่ห้องถ่ายทอดสดชื่อดังของตัวเอง เพื่อเป็นแขกรับเชิญชิมรสพิเศษอีกต่างหาก
ขณะนี้ ไป๋เฉิงเฟิงกำลังขบข้าวปั้นสีน้ำตาลกาแฟ รสชาติกาแฟ แล้ววิจารณ์ว่า "รสชาตินี้สดชื่นเป็นเอกลักษณ์ กินเข้าไปแล้วมีแรงตลอดทั้งวัน โอ๊ย ไส้ข้างในก็จัดเต็มมาก มีไข่แดงเค็ม ปาท่องโก๋กรอบ ผักกาดดองฝอย แถมยังมี..."
เขาหยุดคำกลางประโยค "ปู่ถัน ของที่อยู่ในนี้เป็นเส้น ๆ แบบนี้มันคืออะไรเหรอ"
ปีศาจต้นจันทน์แอบมองเข้าไป "อ้อ อันนี้เหรอ มันเรียกว่าหนอนไผ่ หรือที่เขาเรียกว่าตัวหนอนไผ่ หนอนหน่อไม้..."
หนอน!
ไป๋เฉิงเฟิงตกใจจนตาโต รู้สึกหนังศีรษะชาซ่าไปทั้งหัว
ปีศาจต้นจันทน์รีบอธิบาย "อันนี้กับพวกในส้วมมันไม่เหมือนกันนะ หนอนพวกนี้อาศัยอยู่ในข้อไผ่มาตั้งแต่เล็ก กินไผ่โตมา ไม่ได้กินขี้!"
"แถมหนอนไผ่ยังอุดมด้วยคุณค่าทางโภชนาการ มีโปรตีน กรดอะไรนั่น แถมยังมีวิตามินอะไรอีกเพียบ เอ...ฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว สรุปคือดีมาก บำรุงสุด ๆ"
"ฉันเห็นช่วงนี้หน้าตาเธอไม่ค่อยสดใส จึงหามาให้เสริมสุขภาพโดยเฉพาะ เอ๊ะ ทำไมไม่กินต่อล่ะ"
ไป๋เฉิงเฟิงจะกินลงไปได้ยังไง ท้องเขาพลิกไส้อัดอั้นจนทนไม่ไหว ทิ้งข้าวปั้นกาแฟหนอนไผ่ลงแล้ววิ่งหนีไปเลย