หุ่นเชิดเสี่ยวอิ้งถูกการกระทำของซางเฟยหว่านทำให้สับสนไปชั่วขณะ ยังไม่ทันตั้งสติ ก็ได้ยินซางเฟยหว่านพูดว่า
"เธอแค่อยากรู้ความจริงเรื่องการหายตัวไปของเวินเสี่ยวอิ้งไม่ใช่หรือไง เธอคิดว่าการหายตัวไปของเธอเกี่ยวข้องกับเพื่อนร่วมชั้นของเธอ ดังนั้นเมื่อพวกเขาบุกเข้ามาที่นี่ เธอจึงบีบบังคับให้พวกเขาพูดความจริงออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า"
"จะอ้อมวงอย่างนั้นทำไมล่ะ หน้าตาของพวกเขาหลายคนฉันดูออกหมดแล้ว เธออยากรู้เรื่องอะไร พูดตรง ๆ เลย ฉันบอกเธอได้"
หุ่นเชิดเสี่ยวอิ้งถามว่า "งั้นเธอบอกฉันสิ ว่าในกลุ่มคนพวกนี้ ใครแอบคบหากับเวินเสี่ยวอิ้ง"
ซางเฟยหว่านชี้ไปที่จูจวิ้นเฟิง: "คนนี้ไง"
"ที่แท้ก็คือแก!" จู่ ๆ หุ่นเชิดก็โกรธจัด พุ่งพรวดเข้าหาจูจวิ้นเฟิงที่กลายเป็นหุ่นเชิดไปแล้วด้วยท่าทีดุดัน
ซางเฟยหว่านเข้ามาขวางหน้าจูจวิ้นเฟิงไว้ทันเวลา: "พวกเขาไม่ได้ล้ำเส้นกัน ไม่ได้ทำให้การเรียนต้องเสียหาย แค่หนุ่มสาวรู้สึกถูกชะตากัน ต่างก็ตกลงกันว่าจะคบกันอย่างเปิดเผยเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว"
"ความรักที่เริ่มจากใจและหยุดอยู่ที่ความเหมาะสม ไม่ใช่เรื่องผิด เธอไม่ควรระบายอารมณ์โกรธลงที่เขา"
หุ่นเชิดยิ่งโกรธเข้าไปอีก: "เขาหาเรื่องลูกสาวฉันก่อน หลังจากลูกสาวฉันตกหลุมรักเขา เขากลับใจร้ายทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดี ทำให้เสี่ยวอิ้งช่วงนั้นเศร้าหดหู่ แต่พอฉันถามเสี่ยวอิ้งว่า 'เขาเป็นใคร' เธอกลับปกป้องเขาไม่ยอมบอกฉันเด็ดขาด! ผู้ชายที่เปลี่ยนใจสมควรตายทั้งหมด สมควรตาย!"