ในความฝัน แม่ดูมีอายุแค่ยี่สิบกว่าๆ ยังสาวและงดงาม ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ยืนอยู่ในสวนที่ราวกับความฝัน สวยราวกับนางฟ้า
แม่ซึ่งเป็นดั่งนางฟ้าไม่ได้จำเขาได้ มองชายที่จู่ๆ ก็บุกรุกเข้ามาด้วยความแปลกใจ แล้วถามว่า "คุณเป็นใคร?"
นี่คือแม่ตอนสาวงั้นหรือ?
ดังนั้น ในเวลานั้น เธอจึงจำลูกชายในอนาคตไม่ได้?
"ผม...ผมแค่ผ่านมา เห็นดอกไม้ในสวนของคุณสวยมาก เลยแวะชม" มิสเตอร์ทีต้องโกหกไปอย่างกังวล
แม่ขมวดคิ้วมองเขาอย่างพิจารณา ดูเหมือนจะไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเขา
ในขณะนั้น ประตูเรือนก็เปิดออก มีชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งเดินออกมา
เขาสวมชุดลำลอง ผูกผ้ากันเปื้อน ยิ้มแล้วเรียก "เสี่ยวโหรว มากินข้าวได้แล้ว ฉันทำกุ้งทอดน้ำมันที่เธอชอบด้วย!"
แม่ยิ้มแล้วหันกลับ "มาแล้ว!"
เธอนึกอะไรขึ้นมาได้อีก จึงชี้ไปที่มิสเตอร์ทีแล้วถาม "ที่รัก เธอรู้จักคนนี้ไหม? เขาบอกว่าแค่ผ่านมา แต่ฉันว่าเขาท่าทางพิรุธ ไม่เหมือนคนดีเท่าไร"
มิสเตอร์ทีคิดว่าชายที่อยู่ตรงหน้าคือพ่อของเขา เถาจื่อหรง แต่พอเห็นหน้าเต็มๆ ก็ไม่ใช่เขาเลย
เขาคือใครกันแน่? ทำไมแม่ถึงเรียกเขาว่าที่รัก? หรือว่าแม่เคยนอกใจพ่อ มีคนรักอยู่ข้างนอก?
คิดมาถึงตรงนี้ สีหน้าของมิสเตอร์ทีก็มืดลง
ส่วนชายคนนั้นมองมิสเตอร์ทีสองสามที แล้วจู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ "นายเป็นน้องลูกพี่ลูกน้องที่บ้านป้าใหญ่ของฉันหรือเปล่า? เมื่อวานป้าใหญ่ยังโทรหาฉัน บอกว่าน้องชายจะมาหางานที่ปักกิ่ง ให้ฉันดูแลด้วย พอมาถึงแล้วทำไมไม่โทรบอกล่วงหน้าล่ะ? มามามา เข้ามาสิ! กินข้าวด้วยกัน ฉันทำไว้เยอะพอดี"