เพิ่งจะคำนวณคำทำนายฮวงจุ้ยตาที่สามเสร็จ ซ่งเปียวเมื่อกี้ก็เชื่อมสายเข้ามาอีกแล้ว
"สตรีมเมอร์ครับ สตรีมเมอร์ ตอนที่ผมปิดหน้าต่าง เพิ่งเห็นกระดาษเงินกระดาษทองปลิวขึ้นมาจากข้างล่าง!" เขาพูดพลางหยิบกระดาษเงินกระดาษทองขึ้นมาสองแผ่นโบกให้กล้องดู
"เป็นห้องชิดสุสานจริงๆ ด้วย! น่ากลัวมาก ผมตกใจจนเปิดไฟทั้งบ้านแล้ว"
ซางเฟยหว่านปลอบเขา "ไม่ต้องเสียไฟหรอก เธอไม่ได้ลอยขึ้นมาจากหน้าต่างมาหานายหรอก"
ซ่งเปียว: "ขอบคุณที่เธอปลอบนะ แต่ผมยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่เลย"
ซางเฟยหว่านพูด "ไม่ต้องกลัว ลงไปพบเพื่อนบ้านผีของนายข้างล่างสิ"
ซ่งเปียวอยากลงไปจริงๆ นั่นแหละ แต่ถ้าไม่ลงไป ปัญหาก็ไม่จบ เขาก็อยู่ต่อไม่ได้
ด้วยความจำเป็น เขาจึงได้แต่ยกโทรศัพท์ พาซางเฟยหว่านและชาวเน็ตมากมายในไลฟ์สดลงไปข้างล่างด้วยกัน
ถึงจะเป็นบ้านที่ส่งมอบไม่นาน แต่คุณภาพดูเหมือนจะไม่ค่อยดี ไฟเปิดปิดอัตโนมัติในโถงทางเดินต้องกระทืบเท้าหลายครั้ง ถึงจะยอมสว่างขึ้นมาอย่างยากเย็น
ซ่งเปียวเพื่อเพิ่มความกล้า ก็เดินลงบันไดไปพลางคุยกับผู้ชมหน้าจอไปพลาง
ไฟเปิดปิดอัตโนมัติชั้นล่างยิ่งน่าขนลุกเข้าไปอีก แสงไฟสีขาวซีดกระพริบๆ ดับๆ ติดๆ กลิ่นอายหนังผีแนวเก่าๆ เต็มเปรี๊ยะ
ซ่งเปียวก็ไม่กล้าพูดต่อ เหงื่อเย็นที่ไหลลงมาจากหน้าผาก เห็นข้ามจอได้เลย
"สตรีมเมอร์ครับ ถึงแล้ว ห้องนี้แหละที่อยู่ตรงกับห้องผมข้างล่างพอดี"
พูดจบ เขาก็สลับกล้องไปเป็นกล้องหลัง สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าทุกคนคือประตูสีแดงเข้มบานหนึ่ง ดูภายนอกก็ธรรมดานี่นา แต่ไม่รู้ทำไม กลับให้ความรู้สึกเย็นวาบและน่ากลัว